محسن قرائتي · فارسی

١.حا، میم
٧.فرشتگانى که عرش [خدا] را حمل مى‌کنند و آنان که اطراف آن هستند، پروردگارشان را با سپاس و ستایش، تسبیح مى‌کنند و به او ایمان دارند. و براى مؤمنان، آمرزش مى‌خواهند [و مى‌گویند:] «پروردگارا! رحمت و علم تو همه چیز را فراگرفته است، پس کسانى را که توبه کردند و راه تو را پیروى نمودند بیامرز و آنان را از عذاب دوزخ نگاه دار
٢٨.و مردى باایمان از خاندان فرعون که ایمانش را پنهان مى‌داشت، گفت: «آیا مى‌خواهید مردى را که مى‌گوید: پروردگار من خداوند است، بکشید؟! در حالى که او از سوی پروردگارتان با دلایل روشن نزد شما آمده است. اگر او دروغگو باشد، دروغش به زیان خود اوست؛ ولى اگر راستگو باشد، بعضى از آنچه را که به شما وعده مى‌دهد، بر سرتان خواهد آمد. خداوند کسى را که اسراف‌کار [و] بسیار دروغگوست، هدایت نمى‌کند
٦٧.او کسى است که شما را از خاک آفرید، سپس از نطفه، سپس از عَلَقه، سپس شما را به صورت نوزادى بیرون مى‌آورد، آن‌گاه [رشدتان مى‌دهد،] تا به کمال قوّت خود برسید، سپس پیر شوید. و بعضى از شما پیش از رسیدن به پیرى مى‌میرید؛ [ولى برخى زنده مى‌مانید] تا به سرآمدى که معین است، برسید. و باشد که بیندیشید