١.[این] سورهاى است که آن را فروفرستادیم و [عمل به] آن را واجب نمودیم و در آن آیاتى روشن فرستادیم. باشد که شما پند گیرید
٢.هر یک از زن و مرد زناکار را صد تازیانه بزنید. و اگر به خدا و روز قیامت ایمان دارید، در اجراى [حکم] دینِ خدا، نسبت به آن دو، گرفتار دلسوزى نشوید. و هنگام کیفر آن دو، گروهى از مؤمنان حاضر و ناظر باشند
٣.مرد زناکار، جز با زن زناکار یا مشرک ازدواج نمىکند. و زن زناکار را، جز مرد زناکار یا مشرک، به همسرى نمیگیرد. و این [زناشویى] بر مؤمنان حرام است
٤.و کسانى که نسبت زنا به زنان پاکدامن مىدهند و چهار شاهد نمىآورند، پس هشتاد تازیانه به آنان بزنید و گواهى آنان را هرگز نپذیرید، که آنان همان فاسقانند
٥.مگر کسانى که پس از آن [تهمت زدن،] توبه کنند و در مقام اصلاح و جبران برآیند، که قطعاً خداوند آمرزنده و مهربان است
٦.و کسانى که به همسران خود نسبت زنا مىدهند، و جز خودشان شاهدى ندارند، هر یک از آنان براى اثبات ادّعاى خود، باید چهار بار به خدا سوگند یاد کند که قطعاً [دربارهی همسرش] از راستگویان است
٨.و کیفر [زنا] از آن زن ساقط میشود، بدینگونه که [در مقام دفاع،] چهار بار به خدا قسم بخورد که آن مرد [در نسبتى که به او مىدهد] از دروغگویان است
١٠.و اگر فضل و رحمت خداوند بر شما نبود، [رسوا مىشدید. و نظام خانوادگى شما مختل مىشد.] قطعاً خداوند توبهپذیر و حکیم است
١١.کسانى که آن دروغِ بزرگ را [نسبت به یکى از همسران پیامبر به میان] آوردند، گروهى از خودِ شما بودند. آن را براى خود شر نپندارید، بلکه آن [در نهایت] به نفع شماست. [زیرا سبب رسوایى منافقان است.] هر کدام از آنان، به اندازهی گناهی که مرتکب شده است، به کیفر میرسد. و براى کسى که بخش بزرگ گناه را بر عهده گرفته، عذابی بزرگ است
١٢.چرا زمانى که تهمت را شنیدید، مردان و زنان با ایمان، نسبت به خویش گمان خوب نبردند. و نگفتند: «این تهمتی بزرگ و آشکار است!»
١٤.و اگر فضل و رحمت الهى در دنیا و آخرت بر شما نبود، به سزاى آن سخنان که مىگفتید، قطعاً عذابى بزرگ به شما مىرسید
١٥.آنگاه که از زبان یکدیگر [آن تهمت را] مىگرفتید و با آنکه هیچ اطّلاعی از آن نداشتید، دهان به دهان مىگفتید. و این را ساده و ناچیز مىپنداشتید، در حالى که آن نزد خدا بزرگ است
١٦.چرا هنگامى که [آن را] شنیدید، نگفتید: «روا نیست که ما در این [باره از پیش خود] حرفى بزنیم. [پروردگارا!] تو منزّهى! این بهتانى بزرگ است.»
١٩.کسانى که دوست دارند فحشا و زشتىها در میان اهل ایمان فاش و آشکار شود، در دنیا و آخرت برای آنها عذاب دردناکى است. و خداوند [عواقب آن را] مىداند، و شما نمىدانید
٢١.اى کسانى که ایمان آوردهاید! گامهاى شیطان را پیروى نکنید. و هر کس پیرو گامهاى شیطان شود، [گمراه مىشود، زیرا] او به فحشا و منکر فرمان مىدهد. و اگر فضل و رحمت خداوند بر شما نبود، هرگز هیچ یک از شما پاک نمىشد؛ ولى خداوند هر کس را بخواهد، پاک مىسازد. و خداوند شنوا و داناست
٢٢.آنها که از میان شما داراى برترى [مالى] و وسعت زندگى هستند، نباید سوگند بخورند که به نزدیکان و مستمندان و مهاجرانِ در راه خدا چیزى ندهند؛ بلکه باید [آنان را] ببخشند و از آنان درگذرند. آیا دوست ندارید که خداوند شما را ببخشد؟ و خداوند آمرزنده و مهربان است
٢٣.کسانى که زنان پاکدامن باایمان را که [از شدّت ایمان از بىعفتى] بىخبرند، متّهم به فحشا کنند، در دنیا و آخرت از رحمت الهى دورند و براى آنان عذابى بزرگ است
٢٥.آن روز، خداوند جزاى حقّ آنان را بىکم و کاست خواهد داد. و آنان خواهند دانست که خداوند همان حقیقت آشکار است
٢٦.زنان پلید، سزاوار مردان پلیدند، و مردان پلید، سزاوار زنان پلید. زنان پاک، براى مردان پاکند، و مردان پاک، براى زنان پاک. آنان از آنچه دربارهی آنها مىگویند، برکنارند. و براى آنان آمرزش و روزى نیکویى است
٢٧.اى کسانى که ایمان آوردهاید! به خانههایى که منزل شما نیست، پیش از آنکه اجازه بگیرید و بر اهل آن سلام کنید، وارد نشوید. این براى شما بهتر است. شاید پند گیرید
٢٨.پس اگر کسى را در خانه نیافتید، وارد آنجا نشوید، تا آنکه به شما اجازهى ورود داده شود. و اگر به شما گفته شد: «برگردید!» پس برگردید [و آزرده نشوید]. این براى پاکتر ماندن شما [بهتر] است. و خداوند به عملکرد شما آگاه است
٢٩.بر شما گناهى نیست که به منازل غیر مسکونى که در آن کالایى دارید، وارد شوید. و خداوند به آنچه آشکار یا پنهان مىکنید، آگاه است
٣٠.به مردان مؤمن بگو: چشمهاى خود را [از نگاه به نامحرمان] فروگیرند، و دامان خود را [از آلودگی] حفظ نمایند. این براى پاکتر ماندن آنان [بهتر] است. خداوند به آنچه مىکنند، آگاه است
٣١.و به زنان با ایمان بگو: چشمهاى خود را [از نگاه هوسآلود] فروگیرند، و دامان خود را [از آلودگی] حفظ نمایند. و زینت خود را، جز آن مقدار که [به طور طبیعى] نمایان است، آشکار نکنند. و مقنعهى خود را بر گردنشان بیفکنند [تا علاوه بر سر، گردن و سینهى آنان نیز پوشیده باشد]. و زینت خود را آشکار نکنند، مگر براى شوهرشان، یا پدرشان، یا پدرشوهر، یا پسرشان، یا پسرشوهرشان [که از همسر دیگر است]، یا برادرشان، یا پسربرادر، یا پسرخواهر، یا زنان [همکیش] خود، یا آنچه را مالک شدهاند [از کنیز و برده]، یا مردان سفیه که تمایل جنسى ندارند، یا کودکانى که از امور جنسى زنان آگاه نیستند. و نیز، [هنگام راه رفتن] پاى خود را بهگونهاى به زمین نکوبند که زیور پنهانشان دانسته شود. اى مؤمنان! همگى به سوى خدا بازگردید و به درگاه خدا توبه کنید، تا رستگار شوید
٣٢.پسران و دختران بىهمسر خود را همسر دهید. و [نیز] غلامان وکنیزان شایسته [ازدواج] را. [و از فقر نترسید که] اگر تنگدست باشند، خداوند از فضل خود بىنیازشان مىگرداند. خداوند، گشایشگر داناست
٣٣.و کسانى که [امکان] ازدواج نمىیابند، پاکدامنى و عفّت پیشه کنند، تا آن که خداوند از فضل و کرم خویش، آنان را بىنیاز کند. و هر کدام از غلامان و کنیزان شما که خواهان [قرارداد] بازخرید و آزادى [تدریجى] باشند، اگر در آنان خیر و شایستگى دیدید، تقاضاى آنان را بپذیرید [و براى آزاد شدن آنان،] از مالى که خدا به شما داده، به آنان بدهید. و کنیزان جوان خود را که تصمیم بر پاکدامنى دارند، به خاطر رسیدن به مال ناپایدار دنیا، به فحشا وادار نکنید، و هر کس آنان را [به فحشا] وادارد، البتّه خداوند براى آن کنیزان که به اکراه بدان کار وادار گشتهاند، بخشندهى مهربان است
٣٤.به راستی ما به سوى شما آیاتى روشنگر، و از کسانى که پیش از شما بودند، نمونههایى برجسته و تاریخى، و پندى براى پرهیزکاران فرستادیم
٣٥.خداوند، نور آسمانها و زمین است. مثل نور او، همچون چراغدانى است که در آن چراغى [پر فروغ] باشد. آن چراغ در میان شیشهاى، و آن شیشه، همچون ستارهاى تابان و درخشان. این چراغ از روغن درخت پر برکت زیتون برافروخته است، که نه شرقى است و نه غربى [و پیوسته خورشید بر آن مىتابد. روغنش به قدرى صاف و شفّاف است] که بدون تماس آتش، نزدیک است [شعلهور شود و] روشنى دهد. نورى است بر فراز نور دیگر. هر کس را که خداوند بخواهد، به نور خویش هدایت مىکند. و خداوند براى مردم مثلها مىزند، و به هر چیزى آگاه است
٣٦.[این نور هدایت] در خانههایى است که خداوند اذن داده [قدر و مَنزِلت آنها] رفعت یابد، و نام او در شود، و در آنها بامدادان و شامگاهان او را تسبیح گویند
٣٧.مردانى که هیچ تجارت و داد و ستدی، آنان را از یاد خدا و برپاداشتن نماز و پرداخت زکات، غافل نمىکند. [آنان] از روزى که در آن، دلها و چشمها دگرگون مىشود، بیمناکند
٣٨.تا خداوند به آنان، نیکوتر از آنچه کردهاند، پاداش بدهد و از فضل و رحمت خویش، بر پاداششان بیافزاید. و خداوند هر کس را بخواهد، بیحساب روزى مىدهد
٣٩.و اعمال کسانى که کافر شدند، همچون سرابى در بیابان است که تشنه، آن را آب مىپندارد؛ [امّا] همین که به سراغ آن مىآید، آن را چیزى نمییابد، و خدا را نزد آن مىیابد که حساب او را بىکم و کاست مىدهد. و خداوند زود به حسابها مىرسد
٤٠.یا همچون تاریکىهایى است در دریایى عمیق و متلاطم،که موجى بزرگ روى آن را مىپوشاند، و روى آن، موج بزرگ دیگرى است و بالاى آن موج، ابرى است، ظُلُماتى تو در تو. همین که دست خود را برآوَرَد، ممکن نیست کسی دست او را ببیند [تا نجاتش دهد]. و خداوند براى هر کس نورى قرار ندهد، هیچ نورى براى او نخواهد بود
٤١.آیا ندیدى که هر کس در آسمانها و زمین است، و پرندگان بال گشوده، براى خدا تسبیح مىگویند؟ و همه نماز و تسبیح خود را مىدانند؟ و خداوند به آنچه مىکنند، داناست
٤٣.آیا ندیدى که خداوند، ابرها را [به آرامى] مىراند؟ سپس بین [اجزاى] آن پیوند برقرار مىکند. آنگاه آن را متراکم مىسازد، پس مىبینى که باران از میان آن بیرون مىآید. و خداوند از آسمان، از ابرهایى کوهپیکر، تگرگ فرومىفرستد. پس آن را به هر کس بخواهد، مىرساند و از هر کس بخواهد، بازمىدارد. نزدیک است درخشندگى برق آن، دیدگان را ببرد
٤٥.و خداوند هر جنبدهاى را از آب آفرید. پس برخى از آنها بر شکم حرکت مىکنند، و برخى بر دو پا راه مىروند، و بعضى بر چهار پا. خداوند هر چه بخواهد، مىآفریند، زیرا خدا بر هر چیزى تواناست
٤٧.و مىگویند: «ما به خدا و رسول ایمان آوردیم، و اطاعت مىکنیم.» امّا گروهى از آنان بعد از این اقرار، پشت مىکنند. و آنان مؤمنِ واقعى نیستند
٤٨.و هرگاه به سوى خدا و رسولش خوانده شوند، تا [پیامبر] میانشان داورى کند، ناگهان گروهى از آنان، روىگردان مىشوند
٥٠.آیا در دلهایشان بیماری است؟ یا دچار شک شدهاند؟ یا بیم آن دارند که خداوند و پیامبرش حقّى از آنان تباه کنند؟ بلکه آنان همان ستمگرانند
٥١.[ولى] چون مؤمنان را به سوی خدا و رسولش فراخوانند، تا [پیامبر] میانشان داورى کند، سخنشان جز این نیست که مىگویند: «شنیدیم و اطاعت کردیم!» و اینان همان رستگارانند
٥٣.و [منافقان] سختترینِ سوگندهایشان را به نام خدا خوردند، که اگر [براى جهاد] دستور بدهى، قطعاً از خانه خارج مىشوند. [به آنان] بگو: «سوگند نخورید! اطاعتِ پسندیده [بهتر از گزافهگویى است]! البتّه خداوند به کارهایى که مىکنید، آگاه است.»
٥٤.بگو: «خدا را اطاعت کنید و پیامبر را فرمان برید!» پس اگر سرپیچى کنید، پیامبر مسئول اعمال خویش است، و شما مسئول اعمال خود! و اگر اطاعتش کنید، هدایت مىیابید. و پیامبر جز رساندن آشکار [پیام وحى]، مسئولیتى ندارد
٥٥.خداوند به کسانى از شما که ایمان آورده و کارهاى شایسته کردهاند، وعده داده است که حتماً آنان را در زمین، جانشین [و حکمران] قرار دهد، همانگونه که کسانى پیش از ایشان را جانشین کرد. و قطعاً دینى را که خداوند براى آنان پسندیده است، پابرجا و ریشهدار خواهد ساخت. و ترسشان را تبدیل به امنیت کند. تا مرا بپرستند [و] چیزى را شریک من نسازند. وکسانی که بعد از این [نعمتها]، کفر ورزند، پس آنان، همان فاسقانند
٥٧.هرگز گمان مبر که کافران، ما را در زمین ناتوان و درمانده مىکنند. [آنان نمىتوانند از مجازات الهى بگریزند!] جایگاهشان آتش است. و به راستى که سرانجام بدى است
٥٨.اى کسانى که ایمان آوردهاید! بردگان شما و کودکانتان که به سنّ بلوغ نرسیدهاند، باید در سه وقت از شما [براى ورود به اتاق شخصى] اجازه بگیرند: پیش از نماز صبح، و نیمروز، هنگامى که لباس از تن بیرون مىکنید، و بعد از نماز عشاء. این سه وقت هنگام استراحت و خلوت شماست، در غیر این سه وقت، بر شما و بر آنان گناهى نیست، [که بیاجازه وارد شوند؛ زیرا آنان] گرد شما در گردشند و با یکدیگر به سر مىبرید. خداوند اینگونه آیات را براى شما بیان مىکند. و خداوند دانایى فرزانه است
٥٩.و چون کودکان شما به حد بلوغ رسیدند، باید [در تمام اوقات براى ورود به اتاق خصوصى پدر و مادر] اجازه بگیرند. مانند کسانی که پیش از آنان اجازه میگرفتند. خداوند اینگونه آیات خود را براى شما بیان مىکند. و خداوند دانایى فرزانه است
٦٠.و بر زنان سالخوردهاى که امیدى به ازدواج ندارند، گناهی نیست که حجاب و روپوش خود را کنار بگذارند، به شرطى که زیورشان را آشکار و خودآرایى نکنند. و پاکدامنى [و پوشش] براى آنان بهتر است. و خداوند شنوای دانا است
٦١.بر نابینا و لنگ و بیمار و بر خود شما ایرادى نیست که [بدون اجازه از این خانهها، غذا] بخورید: از خانههاى خود، یا خانههاى پدرانتان، یا خانههاى مادرانتان، یا خانههاى برادرانتان، یا خانههاى خواهرانتان، یا خانههاى عموهایتان، یا خانههاى عمّههایتان، یا خانههاى دایىهایتان، یا خانههاى خالههایتان، یا آن خانههایى که کلیدهایش را در اختیار دارید، یا خانههاى دوستانتان. بر شما گناهی نیست که دستهجمعى بخورید یا پراکنده [و تنها]. و چون وارد هر خانهاى شدید، پس بر یکدیگر سلام کنید، سلام و تحیتى از سوى خداوند، سلامى خجسته و پاکیزه! خداوند آیات را این چنین براى شما بیان مىکند. باشد که بیندیشید
٦٢.مؤمنان [راستین] تنها کسانى هستند که به خدا و پیامبرش ایمان آوردهاند و هرگاه در کارى همگانى همراه پیامبر باشند، بدون اجازهی او نمىروند. [اى پیامبر!] کسانى که [براى رفتن] اجازه مىگیرند، آنانند که به خدا و پیامبرش ایمان دارند. پس اگر براى برخى از کارهایشان از تو اجازه خواستند، به هر کدام از آنان که خواستى [و مصلحت دانستی،] اجازه بده. و براى آنان از خدا آمرزش بخواه، که خداوند بخشندهی مهربان است
٦٣.[ای مؤمنان!] آنگونه که یکدیگر را صدا مىزنید، پیامبر را صدا نزنید. خدا مىداند [چه] کسانى از شما با پنهان شدن پشت سر دیگران، آهسته [از نزد او] بیرون مىروند. پس کسانى که از فرمان او سرپیچى مىکنند، باید بترسند از این که [در دنیا] فتنهاى دامنشان را بگیرد، یا [در آخرت] به عذابی دردناک گرفتار شوند
٦٤.آگاه باش! آنچه در آسمانها و زمین است، از آنِ خداست. بىشک مىداند که بر چه کارید. و روزى را که به سوى او بازگردانده مىشوند، [مىداند،] پس آنان را از آنچه کردهاند، آگاه مىکند. و خداوند به هر چیزى آگاه است