1.آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، براى خداوند تسبیح میگویند، فرمانروا[ی هستی]، منزّه از هر عیب، شکستناپذیرِ حکیم
2.اوست که در میان مردمِ درسناخوانده، پیامبرى از خودشان برانگیخت تا آیات الهى را بر آنان بخواند و آنها را [از آلودگىها] پاک سازد و به آنان کتاب و حکمت بیاموزد. اگر چه آنان پیش از این، در گمراهى آشکاری بودند
3.و [نیز او را برانگیخت برای] مردمی دیگر که هنوز به آنان نپیوستهاند، [و در آینده زاده مىشوند،] و اوست شکستناپذیر حکیم
4.این [بعثت] لطف و فضل الهى است که به هر کس بخواهد، [و شایسته بداند،] مىدهد و خداوند صاحب فضل بزرگ است
5.مَثَل کسانى که تورات بر دوش آنها نهاده شد، امّا زیر بار آن نرفتند، مانند الاغى است که کتابهایى حمل مىکند، [ولى چیزى از آن نمىفهمد.] چه بد است سرگذشت مردمى که آیات خدا را انکار کردند و خداوند مردم ستمگر را هدایت نمىکند
6.بگو: «اى یهودیان! اگر گمان مىکنید که شما دوستان خدایید، نه سایر مردم، اگر راست مىگویید، آرزوى مرگ کنید! [تا به پاداشهایى که خداوند براى دوستان خود مقرّر کرده، برسید!]»
7.ولى آنان به خاطر آنچه پیش از این کردهاند، هرگز آرزوى مرگ نخواهند کرد و خداوند به [حال] ستمگران داناست
8.[اى پیامبر!] بگو: «مرگى که از آن مىگریزید، قطعاً با شما دیدار خواهد کرد. سپس به نزد آن دانای پنهان و آشکار برگردانده مىشوید، پس او شما را به آنچه کردهاید، آگاه خواهد ساخت.»
9.اى کسانى که ایمان آوردهاید! آنگاه که براى نماز روز جمعه ندا داده شد، پس به سوى یاد خدا بشتابید و داد و ستد را رها کنید که این براى شما بهتر است، اگر بدانید
10.پس هنگامى که نماز پایان یافت، در زمین پراکنده شوید و از فضل الهى طلب کنید و خدا را بسیار یاد کنید، باشد که رستگار شوید
11.و [برخى از مردم،] چون داد و ستد یا سرگرمى ببینند، [از صفوف نماز] پراکنده و به سوى آن روانه میشوند و تو را ایستاده [در حال خواندن خطبه،] رها میکنند. [به آنان] بگو: «آنچه [از فضل و برکت] نزد خداست، از سرگرمى و داد و ستد بهتر است و خداوند بهترینِ روزىدهندگان است.»