1.همانا خدا سخن آن زنى را که دربارهی همسرش با تو مجادله و به خدا شکوه و گلایه مىکرد، شنید و خداوند گفتگوى شما دو نفر، را مىشنید. خداوند شنواى بیناست
2.کسانى از شما [مردان] که نسبت به همسرانشان ظِهار مىکنند، [و با تشبیه آنها به مادرانشان، آنان را بر خود حرام مىنمایند، بدانند که] آنها مادرانشان نیستند. مادرانشان فقط کسانى هستند که آنها را زادهاند و آنان [بر اساس عادت جاهلى] سخنی ناپسند و باطل مىگویند و البتّه خداوند بسیار باگذشت و آمرزنده است
3.و کسانى که نسبت به همسران خود ظِهار مىکنند، سپس از آنچه گفتهاند، [پشیمان میشوند و] برمىگردند، کفّارهی آن، این است که پیش از آمیزش با همسر، بردهاى آزاد کنند. این [فرمانى] است که به آن پند داده مىشوید و خداوند به آنچه مىکنید، به خوبى آگاه است
4.پس کسى که [بردهاى] نیافت، باید پیش از آمیزش با همسر، دو ماه پیدرپى روزه بگیرد و کسى که نمىتواند، باید شصت مسکین را خوراک بدهد. این براى آن است که به خدا و رسولش ایمان بیاورید و این مرزهای [احکام] الهى است و براى کافران [که به احکام عمل نمیکنند]، عذابى دردناک است
5.کسانى که با خدا و پیامبرش مخالفت و دشمنى مىکنند، خوار و سرنگون مىشوند، همان گونه که پیشینیانشان خوار و سرنگون شدند و همانا ما نشانههاى روشنى نازل کردیم و براى کافران عذابى خوارکننده است
6.روزى که خداوند همه آنان را برمیانگیزد، آنگاه به آنچه کردهاند، آگاهشان میسازد. [اعمالى که] خدا همهی آنها را برشمرده است و آنها فراموشش کردهاند و خدا بر هر چیز گواه است
7.آیا ندیدى که خداوند آنچه را در آسمانها و زمین است، مىداند؟ هیچ نجوایی میان سه نفر رخ نمىدهد، مگر آن که او چهارمین آنهاست و نه میان پنج نفر، مگر آن که او ششمین آنان است و نه کمتر از آن و نه بیشتر، مگر این که هر جا باشند، او با آنهاست. سپس آنان را در روز قیامت از آنچه کردهاند، آگاه مىگرداند. خداوند به هر چیزى بسیار داناست
8.آیا نظر نکردى به کسانى که از سخنان درِ گوشی نهى شدند؟ سپس باز به کارى که از آن منع شده بودند، بازگشتند و براى گناه و ستم و نافرمانىِ پیامبر با یکدیگر نجوا مىکنند و [با این حال] هنگامى که نزد تو مىآیند، کلماتى براى تحیت و سلام بر تو به کار مىبرند که [حتّى] خدا تو را با آن تحیت و سلام نگفته است و با خود مىگویند: «پس چرا خداوند ما را به سبب آنچه مىگوییم، عذاب نمىکند؟» دوزخ براى آنان بس است که وارد آن مىشوند. پس چه بد سرانجامى است
9.اى کسانى که ایمان آوردهاید! هرگاه نجوا مىکنید، به گناه و ستم و نافرمانىِ پیامبر نجوا نکنید و به کار نیک و تقوا نجوا کنید! و از [نافرمانی] خداوندی که به سویش محشور مىشوید، پروا کنید
10.سخنان درِ گوشی از سوى شیطان است، تا مؤمنان را اندوهگین کند. امّا هیچ زیانى به آنان نمىرساند، مگر به اجازهی خداوند. پس مؤمنان تنها بر خدا توکل کنند
11.اى کسانى که ایمان آوردهاید! چون به شما بگویند: «در مجالس جا باز کنید.» پس جا باز کنید، تا خدا نیز براى شما گشایش دهد و هرگاه بگویند: «برخیزید!» پس بىدرنگ برخیزید. خدا از میان شما، مؤمنان را به درجهاى و دانشمندان را به درجاتى بالا مىبرد و خداوند به آنچه مىکنید، به خوبى آگاه است
12.اى مؤمنان! هرگاه خواستید با پیامبر خصوصى گفتگو کنید، پیش از نجواى خود، صدقهاى بدهید. این براى شما بهتر و پاکیزهتر است و اگر [مالى] نیافتید، [مىتوانید به گفتگو بنشینید.] پس خداوند آمرزنده و مهربان است
13.آیا نگران شدید از این که پیش از نجوایتان صدقههایى بپردازید؟ حال که چنین نکردید و خداوند از شما درگذشت. پس نماز به پا دارید و زکات بپردازید و خدا و رسولش را اطاعت کنید و خداوند به آنچه مىکنید، آگاه است
14.آیا ندیدى کسانى را که با گروهى که مورد خشم خداوند بودند، طرح دوستى ریختند؟ آنها نه از شما هستند و نه از آنان و با این که خود مىدانند، به دروغ سوگند مىخورند [که از شما هستند]
17.هرگز دارایی و فرزندانشان، در برابر خداوند، براى آنان هیچ سودى نخواهد داشت. آنها همدم آتشند، همواره در آنجا ماندگارند
18.روزى که خدا همگى آنان را برمىانگیزد و همانگونه که براى شما سوگند یاد مىکنند، براى خداوند سوگند میخورند و مىپندارند که آنان بر چیزى [استوار] هستند. بدانید که آنان همان دروغگویانند
19.شیطان بر آنان چیره شده است، پس یاد خدا را از خاطرشان برده است. آنان حزب شیطانند. آگاه باشید که حزب شیطان همان زیانکارانند
22.هیچ گروهی را نمىیابى که به خدا و روز قیامت ایمان داشته باشند و [در همان حال] با کسى که با خدا و پیامبرش دشمنى کرده است، مهرورزى کنند. حتّى اگر پدران یا پسران یا برادران یا خویشانشان باشند. آنها کسانى هستند که خداوند، ایمان را در دلهایشان ثابت فرموده و با روحى از جانب خویش نیرومندشان ساخته و آنان را در باغهایى [بهشتی] که نهرها از پاى [درختان] آنها جارى است، وارد مىکند. در آنجا جاودانه هستند. خداوند از آنان خشنود است و آنان نیز از او خشنودند. آنان حزب خدا هستند. آگاه باشید که تنها حزب خدا رستگارند