4.او کسى است که آسمانها و زمین را در شش روز [و دوران] آفرید، سپس بر عرش [قدرت] قرار گرفت. [و به تدبیر جهان پرداخت.] آنچه در زمین فرومىرود و آنچه از آن بیرون مىآید و آنچه از آسمان فرود مىآید و آنچه در آن بالا مىرود، [همه را] مىداند و هر جا باشید، او با شماست و خدا به آنچه مىکنید، بیناست
6.از شب مىکاهد و به روز مىافزاید و از روز مىکاهد و به شب مىافزاید و او به [انگیزهها و] راز دلها داناست
7.به خدا و پیامبرش ایمان بیاورید و از آنچه شما را در آن جانشین [گذشتگان] قرار داد، انفاق کنید. پس کسانى از شما که ایمان آورند و انفاق کنند، پاداشى بزرگ دارند
8.و چرا به خدا ایمان نمیآورید؟ در حالى که پیامبر، شما را فرامىخواند تا به پروردگارتان ایمان بیاورید و به راستى خداوند از شما [از راه عقل و فطرت،] پیمان گرفته است، اگر باور دارید
9.او کسى است که بر بندهی خود [محمّد]، آیات روشن و روشنگر فرومىفرستد، تا شما را از تاریکىها به روشنى درآورد و همانا خداوند نسبت به شما رأفت و رحمت بسیار دارد
10.و چرا در راه خدا انفاق نمىکنید؟ در حالى که [هر چه دارید، مىگذارید و مىروید و] میراث آسمانها و زمین از آنِ خداست. کسانى از شما که پیش از فتح [مکه] انفاق و جهاد کردند، [با دیگران] یکسان نیستند. آنان از جهت درجه، از کسانى که پس از فتح [مکه] انفاق و جهاد کردند، برترند و خداوند به هر یک وعده نیکو داده است و خداوند به آنچه مىکنید، آگاه است
11.کیست آن که به خدا وام دهد، وامى نیکو؟ تا [خداوند] آن را براى او چند برابر کند و براى او پاداشى گرانمایه باشد
12.روزى که مردان و زنان باایمان را مىبینى که نورشان از پیش روى و جانب راستشان به سرعت پیش مىرود. [به آنان گفته مىشود:] «مژده باد شما را امروز، به باغهایى [بهشتی] که از زیر [درختان] آن نهرها جارى است. در آنجا جاودانهاید. این است آن رستگارى و کامیابى بزرگ.»
13.روزى که مردان و زنان منافق به مؤمنان مىگویند: «درنگى کنید تا از نور شما پرتوى برگیریم!» و به آنان گفته مىشود: «به عقب برگردید و [از دنیا] نورى بجویید.» پس میان آنان دیوارى زده مىشود، با درى که درونش، [بهشتِ] رحمت و از جانب بیرونش [جهنّمِ] عذاب است
14.[منافقان، مؤمنان را] ندا مىدهند که: «مگر ما [در دنیا] با شما نبودیم؟» آنها میگویند: «چرا! ولى شما خود را در بلا افکندید و چشم به راه [حوادث ناگوار برای ما] بودید و [در دین حقّ] شک کردید و آرزوها[ى باطل] شما را فریفت، تا آن که فرمان خداوند [بر مرگ شما] فرارسید و [شیطانِ] فریبکار، شما را دربارهی خدا فریب داد.»
15.پس امروز، نه از شما و نه از کافران، بدَل و بلاگردانى پذیرفته نمىشود. جایگاه شما آتش است. آتش، یاور و سزاوار شماست. بد سرانجامى است!»
16.آیا براى کسانى که ایمان آوردهاند، زمان آن نرسیده که دلهایشان براى یاد خدا و آنچه از حقّ نازل شده، نرم و فروتن گردد؟ و مانند کسانى نباشند که پیش از این، کتاب آسمانى به آنان داده شد، پس زمان طولانى بر آنان گذشت و دلهایشان سخت گردید و بسیارشان فاسق گشتند
17.بدانید که خداوند، زمین را پس از مرگش زنده مىکند. همانا ما نشانهها را براى شما روشن کردیم، باشد که بیندیشید
18.مردان و زنانی که صدقه دادهاند و به خداوند وامى نیکو پرداختهاند، براى آنان چند برابر خواهد شد و پاداشى گرانمایه خواهند داشت
19.و کسانى که به خدا و پیامبرانش ایمان آوردهاند، آنانند همان راستپیشگان و گواهانِ [اعمال] نزد پروردگارشان. پاداش [کردار] و نور [ایمان]شان را دارند و کسانى که کفر ورزیدند و آیات ما را تکذیب کردند، آنان اهل دوزخند
20.بدانید که زندگانى دنیا، چیزى جز بازى و سرگرمى و زینتطلبى و فخرفروشى در میان خود و افزونخواهى بر همدیگر در اموال و فرزندان نیست، همانند بارانى که گیاه [سرسبز حاصل از] آن، کشاورزان را به شگفتى وادارد، سپس پژمرده شود و آن را زرد بینى، سپس کاه و خاشاک شود و در آخرت، [براى گنهکاران] عذابى سخت و [براى فرمانبران] آمرزش و خشنودى از جانب خداوند است و زندگانى دنیا فقط کالاى فریبنده است
21.از هم پیشی بگیرید براى رسیدن به آمرزشى از پروردگارتان و بهشتى که پهنایش همچون پهناى آسمان و زمین است و براى کسانى آماده شده که به خدا و پیامبرانش ایمان دارند. این فضل خداست، به هر که بخواهد، مىدهد و خداوند صاحب فضل و فزونبخشى بزرگ است
22.هیچ آسیبى در زمین [چون بلاهای طبیعی] و در جانتان [چون بیمارىها و سختیها] به شما نمیرسد، مگر پیش از آن که آن را پدید آوریم، در کتابى ثبت است. همانا این بر خداوند آسان است
23.تا بر آنچه از دست دادید، تأسف نخورید و به آنچه به شما داده شد، [سرمستانه] شادمانى نکنید و خداوند هیچ گردنکش فخرفروشى را دوست ندارد،
24.آنان که بخل مىورزند و مردم را به بخل ورزیدن فرمان مىدهند و هر کس [از انفاق و قرض] روى گرداند، پس [بداند که] خداوند خود بىنیاز و ستوده است
25.بیگمان ما پیامبرانمان را با معجزات و دلایل آشکار فرستادیم و همراه آنان کتاب و وسیلهی سنجش فروفرستادیم، تا مردم به دادگرى برخیزند و آهن را فروفرستادیم که در آن نیرویى سخت است و سودهایى براى مردم دارد، [تا از آن بهره گیرند.] و تا خداوند معلوم دارد چه کسى او و پیامبرانش را در نهان یارى مىکند. خداوند، نیرومند و شکستناپذیر است
26.و همانا نوح و ابراهیم را فرستادیم و در نسل و خاندان آنان نبوّت و کتاب قرار دادیم. پس برخى از آنان هدایت یافتند؛ ولى بسیارى از آنان نافرمان و بدکارند
27.سپس به دنبال آنان، پیامبران خود را پىدرپى آوردیم و عیسى پسر مریم را در پى آنان آوردیم و به او اِنجیل دادیم و در دل کسانى که او را پیروى کردند، رأفت و رحمت قرار دادیم و [امّا] ترک دنیایى را که از پیش خود درآوردند، ما بر آنان مقرّر نکرده بودیم، مگر [آن که] برای کسب خشنودى خداوند [چنین کنند،] ولى آنگونه که باید، حقّ آن را مراعات نکردند. پس به کسانى از آنان که ایمان آورده بودند، پاداش دادیم؛ ولى بسیارى از آنان نافرمان و بدکار بودند
28.اى کسانى که ایمان آوردهاید! از [نافرمانی] خدا پروا کنید و به پیامبرش ایمان آورید، تا از رحمت خود، دو بهره به شما عطا کند و براى شما نورى قرار دهد که با آن [در دنیا و آخرت]، راه بروید و شما را بیامرزد و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است
29.تا اهل کتاب گمان نکنند که [مسلمانان،] راهى به فضل خدا ندارند، و بدانند که فضل [و عنایت، تنها] به دست خداست. آن را به هر کس بخواهد، مىدهد و خداوند داراى بخشش بزرگ است