3.و [تو و قرآن تو را] تکذیب کردند و از هوسهاى خود پیروى نمودند. در حالی که هر کارى [سرانجام در جایگاه خود] قرار مىگیرد. [و حقّانیت تو آشکار خواهد شد]
6.پس، از آنان روى بگردان! [منتظر باش] روزى را که آن دعوتکننده، [آنان را] به سوى چیزى ناخوش [و بس دشوار و هولناک] فرامیخواند
7.آنان در حالى که چشمهایشان [از ترس و وحشت] فروافتاده، همچون ملخهایى پراکنده، از قبرها بیرون مىآیند
9.پیش از اینان، قوم نوح [نیز نشانههاى ما را] دروغ انگاشتند و بنده ما [نوح] را تکذیب کردند و گفتند: او دیوانه و جنّزدهاى است که [جنّها] آزارش دادهاند
24.پس گفتند: «آیا از بشرى تنها که از [میان] ماست، پیروى کنیم؟ در این صورت ما در گمراهى و دیوانگى خواهیم بود
28.و به آنان خبر ده که آب، میان آنان و شتر تقسیم شده است. هر کدام در زمان نوبت خود بر سر آب حاضر شوند.»
29.پس آنان رفیقشان را [که براى پىکردن ناقه گماشته بودند،] فراخواندند، پس دست به کار شد و شتر را از پاى درآورد
31.ما فقط یک صیحه [و صاعقهاى مرگبار] را فروفرستادیم، پس آنان مانند گیاه خشک و خردشدهاى گشتند که [دامداران] در آغل مىریزند
37.و مهمانانش را از او خواستند ولى ما چشمانشان را نابینا و محو کردیم. [و گفتیم:] «بچشید عذاب و هشدار مرا!»
42.[امّا آنان] همهى معجزات ما را تکذیب کردند، پس ما آنان را [به قهر] گرفتیم، چون گرفتنِ زورمندی شکستناپذیر
48.روزى که به رو در آتش کشیده میشوند [و به آنان گفته میشود:] «سوزندگى و عذاب دردناک دوزخ را بچشید!»