4.و در آفرینش شما و جنبندگانی که [در هستى] پراکنده ساخته، براى اهل یقین، نشانههایى [از قدرت الهى] است
5.و شب و روز که در پى یکدیگر میآیند و آنچه از روزى که خداوند از آسمان فروفرستاده و زمین را با آن پس از پژمردگىاش، سبز و زنده نموده است و گردش بادها، براى کسانى که میاندیشند، نشانههایى است
6.اینها آیات الهى است که ما آنها را به حقّ بر تو تلاوت مىکنیم، [اگر اینها را نپذیرند،] پس به کدام سخن بعد از [سخن] خدا و آیات او، ایمان مىآورند؟
8.که آیات خدا را که پیوسته بر او تلاوت مىشود، مىشنود؛ ولى همچون کسى که آنها را نشنیده، متکبّرانه [بر انحراف خود] اصرار مىورزد. پس او را به عذابى دردناک بشارت بده
10.دوزخ پیش روى آنهاست و دستاوردشان و سرورانى که به جاى خداوند برگزیدهاند، ذرّهاى آنان را بىنیاز نمىکند و عذابى بزرگ [در پیش] دارند
11.این [قرآن] مایهى هدایت است و کسانى که به آیات پروردگارشان کفر ورزیدند، عذابى شدید و دردناک از هول و اضطراب خواهند داشت
12.خداوند کسى است که دریا را براى شما رام کرد، تا به فرمان او کشتىها در آن روان شوند و تا از فضل او [روزی] بجویید و شاید سپاسگزارى کنید
13.و آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، همه از اوست که براى شما رام نمود. قطعاً در این، براى کسانى که فکر میکنند، نشانههایى است
14.[اى پیامبر!] به کسانى که ایمان آوردهاند، بگو: از کسانى که به روزهاى خدا امید ندارند، درگذرند [و آنان را به خدا واگذارند،] تا [خداوند در قیامت] هر قومى را به آنچه همواره مرتکب مىشوند، کیفر دهد
15.هر کس کار شایستهاى کند، پس به سود خود اوست و هر کس کار بدى مرتکب شود، پس به زیان خود اوست. سپس به سوى پروردگارتان بازگردانده مىشوید
16.و ما به بنىاسرائیل کتاب و حکومت و نبوّت دادیم و از [خوردنىهاى] پاکیزه و دلپسند روزیشان کردیم و آنان را بر جهانیان [آن روزگار] برترى دادیم
17.و دلایل روشنى در امر [دین] به آنان دادیم، پس اختلاف نکردند، مگر پس از آن که حقیقت برایشان حاصل شد. [و این اختلاف] از روى حسادت و برترىجویى بود که میان آنان وجود داشت. بىتردید پروردگارت در قیامت دربارهی آنچه پیوسته اختلاف مىکردند، میانشان داورى خواهد کرد
18.سپس تو را در امر [دین]، بر شریعت و آیینى ویژه و کامل قرار دادیم، پس آن را پیروى کن و از هوسها و خواستههاى نادانان پیروى مکن
19.آنان در برابر [عذاب] خداوند، هرگز از تو دفاع نمیکنند و البتّه ستمگران یاور یکدیگرند و خداوند یار پرهیزکاران است
21.آیا کسانى که مرتکب کارهاى بد شدند، گمان کردند که ما آنان را همچون کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته کردهاند، قرار خواهیم داد؟ و حیات و مرگشان یکسان است؟ چه بد داورى مىکنند
22.و خداوند آسمانها و زمین را به حقّ آفرید، تا هر کس به موجب آنچه کسب کرده است، پاداش داده شود و به آنان ستم نمیشود
23.پس آیا دیدى [حال] کسى را که هواى [نفس] خویش را معبود خود قرار داده و خداوند او را با وجود آگاهیش به بیراهه گذاشت و بر گوش و قلبش مهر زد و بر چشمش پردهاى نهاد؟ پس بعد از خدا کیست که او را هدایت کند؟ پس آیا پند نمىگیرید؟
24.وگفتند: «جز همین زندگى دنیایى، زندگى دیگرى نیست. [گروهی] مىمیریم و [گروهی] زنده مىشویم و ما را چیزى جز طبیعت و روزگار نابود نمىکند.» در حالى که هیچگونه علمى بر این ادّعا ندارند. آنان تنها گروهى خیالبافند
25.و هرگاه آیات روشن ما [دربارهی معاد] بر آنان تلاوت گردد، دلیل و حجّتى ندارند، مگر آن که میگویند: «اگر راست مىگویید، پدران ما را [زنده کنید و] بیاورید!»
26.بگو: «خداست که شما را زنده مىکند، سپس مىمیراند و آنگاه براى روز قیامت که شکى در آن نیست، همه را گرد مىآورد؛ ولى بیشتر مردم نمىدانند.»
28.و [در روز رستاخیز] هر امّتى را [از شدّت خضوع و وحشت] به زانو درآمده مىبینى، در حالى که هر امّتى به سوى [کارنامه و] کتابش فراخوانده شده است. [و به آنان میگوییم:] «امروز آنچه را عمل مىکردید، به شما پاداش مىدهند
29.این است کتاب ما که به حقّ بر ضدّ شما سخن مىگوید. [و کردار شما را بازگو مىکند.] ما آنچه را انجام مىدادید، نسخهبردارى و ثبت مىکردیم.»
30.پس کسانى که ایمان آوردند و کارهاى شایسته کردهاند، پروردگارشان آنان را در رحمت خویش وارد مىکند. این است آن رستگارى آشکار
31.و امّا کسانى که کافر شدند، [به آنان میگوییم:] مگر آیات من بر شما خوانده نشد؟ پس استکبار ورزیدید و گروهى گنهکار بودید
32.و هرگاه گفته شد: «وعدهی خداوند حقّ است و در قیامت شکى نیست.» گفتید: «ما نمىدانیم قیامت چیست؟! ما تنها گمانى [ضعیف] در اینباره داریم، و ما به هیچ وجه به یقین نرسیدهایم.»
34.و به آنان گفته شود: «امروز ما شما را به فراموشى مىسپاریم، همانگونه که شما دیدار امروزتان را به فراموشى سپردید و جایگاه شما آتش است و براى شما هیچ یاورى نیست
35.این به خاطر آن است که شما آیات خدا را به مسخره گرفتید و زندگى دنیا فریبتان داد.» پس امروز نه از آن [دوزخ] بیرون آورده مىشوند و نه عذرخواهى آنان را مىپذیرند