التكوير
محسن قرائتي · فارسی
١.
آنگاه که خورشید درهمپیچیده و تاریک شود
٢.
و آنگاه که ستارگان به خاموشى گرایند
٣.
و آنگاه که کوهها به حرکت درآیند
٤.
و آنگاه که اموال با ارزش به حال خود رها شوند
٥.
و آنگاه که حیوانات وحشى، برانگیخته شوند و گرد آیند
٦.
و آنگاه که دریاها شعلهور و جوشان شوند
٧.
و آنگاه که جانها جفت و قرین شوند. [نیکان با نیکان و بدان با بدان]
٨.
و آنگاه که از [دختران] زنده به گور شده پرسیده شود
٩.
به کدامین گناه کشته شدهاند؟
١٠.
و آنگاه که نامههاى عمل گشوده شود
١١.
و آنگاه که آسمان از جاى کنده شود
١٢.
و آنگاه که دوزخ شعلهور شود
١٣.
و آنگاه که بهشت [براى اهلش] نزدیک آورده شود
١٤.
[در آن هنگام] هر کس آنچه را [در دنیا] آماده کرده است، مىداند
١٥.
پس سوگند مىخورم به ستارگانى که بازمىگردند،
١٦.
در حرکتند و پنهان مىشوند،
١٧.
و سوگند به شب، آنگاه که برود،
١٨.
و سوگند به صبح، آنگاه که بدمد،
١٩.
که آن [قرآن]، بازخواندهی [جبرئیل،] پیامآورى گرامى است
٢٠.
نیرومندى که نزد [خداوندِ] صاحب عرش، داراى مقامی والاست
٢١.
[دیگر فرشتگان] از او فرمان میبرند و امین است
٢٢.
و همنشینتان [محمّد که عمرى با راستى و خردورزی در میان شما زندگى کرده است،] هیچگونه جنونى ندارد
٢٣.
و قطعاً آن [فرشته] را در افق روشن دیده است
٢٤.
و او بر [رساندن وحى از عالم] غیب بخل نمىورزد. [و آنچه را دریافت کرده، دریغ نمىکند]
٢٥.
و آن قرآن، بازخواندهی شیطانِ رانده شده نیست
٢٦.
پس به کجا مىروید؟
٢٧.
آن مایهی تذکّر و پند براى جهانیان است
٢٨.
براى هر کس از شما که بخواهد راستى و درستى پیشه کند
٢٩.
و تا خداوند، پروردگار جهانیان نخواهد، [شما نیز] نخواهید خواست