النازعات
محسن قرائتي · فارسی
١.
سوگند به فرشتگانى که جان [کافران] را به سختى مىگیرند
٢.
سوگند به فرشتگانى که جان [مؤمنان] را به آسانى و نشاط مىگیرند
٣.
سوگند به فرشتگانى که [در انجام فرمان خدا] به سرعت شناورند،
٤.
و بر یکدیگر پیشی میگیرند،
٥.
و امور [بندگان] را تدبیر میکنند
٦.
[به اینها سوگند که برانگیخته خواهید شد،] روزى که زلزلهی وحشتناک همه چیز را به لرزه درآورد
٧.
و به دنبال آن لرزه دیگرى روی دهد
٨.
در آن روز، دلهایى ترسان و لرزان است
٩.
و چشمها [از ترس] فروافتاده است
١٠.
[آنان که در دنیا] مىگویند: «آیا ما به زندگى نخستین بازگردانده مىشویم،
١١.
آنگاه که استخوانهایى پوسیده و ریز ریز شدیم؟!»
١٢.
[با خود] گویند: «در این صورت، این، بازگشتى زیانبار است.»
١٣.
جز این نیست که آن [بازگشت]، فقط با یک بانگ عظیم است
١٤.
که ناگهان همگى در صحراى محشر حاضر شوند
١٥.
آیا سرگذشت موسى به تو رسیده است؟
١٦.
آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین مقدّس طُوى ندا داد
١٧.
«به سوى فرعون برو که او سرکشى کرده است
١٨.
پس [به او] بگو:» «آیا مىخواهى که پاک شوى؟
١٩.
و تو را به سوى پروردگارت راهنمایی کنم تا بترسى [و سرکشى نکنى]؟»
٢٠.
پس بزرگترین معجزه را به او نشان داد
٢١.
امّا او تکذیب کرد و نافرمانى نمود
٢٢.
آنگاه پشت کرد، در حالى که [براى خاموشى این دعوت] مىکوشید
٢٣.
پس [جادوگران را] گرد آورد و فراخواند
٢٤.
و گفت: «من پروردگار برتر شما هستم!»
٢٥.
آنگاه خداوند او را به کیفر دنیا و آخرت گرفتار کرد
٢٦.
در این [داستان]، براى هر کس که [از عاقبت بد] بترسد، عبرتى است
٢٧.
آیا آفرینش شما سختتر است یا آسمانى که او بنا کرده؟
٢٨.
سقفش را برافراشت و آن را استوار ساخت
٢٩.
شبش را تیره و روزش را روشن گرداند
٣٠.
و پس از آن، زمین را گسترش داد
٣١.
آبهاى آن و چراگاهها و گیاهان آن را پدیدار ساخت
٣٢.
و کوهها را استوار و پابرجا گردانید
٣٣.
تا مایهی برخوردارى شما و چارپایان شما باشد
٣٤.
پس هنگامی که آن حادثهی بزرگتر فرارسد
٣٥.
در آن روز، انسان به یاد تلاشهایش مىافتد
٣٦.
و دوزخ براى هر بینندهاى آشکار شود
٣٧.
امّا هر که سرکشى کرده،
٣٨.
و زندگى دنیا را [بر زندگی جاودان] برگزیده باشد،
٣٩.
بىشک، دوزخ جایگاه اوست
٤٠.
و امّا کسى که از مقام پروردگارش ترسید و نفسش را از هوس بازداشت،
٤١.
بىشک، بهشت جایگاه اوست
٤٢.
[اى پیامبر!] از تو دربارهی قیامت مىپرسند که چه وقت برپا مىشود؟
٤٣.
تو را به گفتگو دربارهی آن چه کار؟
٤٤.
پایان و سرانجام آن با پروردگار توست
٤٥.
وظیفهی تو تنها هشداردادن کسى است که از آن مىهراسد
٤٦.
روزى که آن را مىبینند، گویى جز شبى یا روزى [در دنیا و برزخ] درنگ نکردهاند