١١.[خویشاوندان و دوستان] آنان را نشانشان مىدهند. [ولى از شدّت هراس به آنان توجه نمیکنند!] آن روز گنهکار آرزو میکند که اى کاش مىتوانست فرزندانش را در برابر عذاب تاوان دهد و فداى خود کند
٤١.بر این که بهتر از آنان را به جاى ایشان بیاوریم و هرگز کسى بر ما پیشى نگرفته و [در این کار] ناتوان نیستیم
٤٤.چشمانشان فروافتاده و ذلّتى [وصفناپذیر] آنان را فراگرفته است. این است آن روزى که به ایشان وعده داده مىشد