١٠.مگر آن که شیطانى به سرعت خبرى را برباید، [و بگریزد،] که شهاب و شرارهاى نافذ او را دنبال [و نابود] میکند
١١.پس از آنان بپرس که آفرینش آنان سختتر است یا کسانى که ما آفریدیم؟ ما آنان را از گِلى چسبنده آفریدیم
٢٨.[پیروان گمراه به پیشوایان گمراهکننده] میگویند: «بىشک شما بودید که از راه خیرخواهى به سوى ما مىآمدید [ولى ما را به کفر و شرک کشاندید].»
٤٩.[از شدّت لطافت و سپیدى] گویى تخممرغهایى هستند که [در زیر بال و پر مرغ،] پوشیده و پنهان مانده [و هرگز دست کسی به آن نرسیده] است
٧٥.و به راستی نوح، ما را [به فریادرسى] ندا داد، [و نداى او را اجابت کردیم] پس چه خوب پاسخدهندهاى هستیم
٨٨.پس [چون مردم برای برپایی مراسم عید، خواستند از شهر بیرون بروند، ابراهیم] نگاه خاصّى به ستارگان انداخت
٩٧.گفتند: «براى [کیفر] او بنایى بسازید [که گنجایش آتشی بزرگ داشته باشد،] پس او را در آتش افروخته بیفکنید!»
٩٩.[ابراهیم از این مهلکه به سلامت بیرون آمد] و گفت: «من [از شما کناره میگیرم. و] به سوى پروردگارم رهسپارم. او مرا راهنمایى خواهد کرد
١٠٢.پس چون [اسماعیل به سنّی رسید که] در کار و کوشش، پدرش را همراهى کرد، [ابراهیم] گفت: «پسر عزیزم! من [مرتّب] در خواب مىبینم که تو را ذبح مىکنم. پس بگو نظرت چیست و آن را چگونه مىبینى؟» [اسماعیل] گفت: «اى پدر! آنچه را مأمور شدهاى، انجام بده، که به زودى اگر خدا بخواهد، مرا از صبرکنندگان خواهى یافت.»
١٠٣.پس چون هر دو تسلیم [فرمان ما] شدند و ابراهیم، گونهى فرزند را بر خاک نهاد [تا ذبحش کند]، او را ندا دادیم که: «اى ابراهیم
١١٣.و بر ابراهیم و اسحاق، برکت و خیر بسیار عطا کردیم. و از نسل آن دو [برخى] نیکوکارند و [برخى] آشکارا به خود ستم میکنند
١٤١.[کشتى به خطر افتاد، و قرار شد بر اساس قرعه، افرادى به دریا افکنده شوند،] پس یونس با سرنشینان کشتى قرعه انداخت. و از بازندگان شد
١٤٩.[مشرکان] فرشتگان را دختران خدا میشمرند! پس از آنان بپرس: آیا دختران براى پروردگارت، و پسران براى آنان است؟
١٥٨.و [گروه دیگری از مشرکان] میان خدا و جنّ نسبتى قائل شدند، در حالى که جنّیان به خوبى مىدانند که آنها [در روز قیامت] احضار خواهند شد