٣.آیا مىگویند: «[محمّد] آن را به دروغ ساخته [و به خدا نسبت داده] است!» [چنین نیست،] بلکه آن همان حقّ است از سوی پروردگارت، تا قومى را که پیش از تو هیچ هشداردهندهاى برایشان نیامده است، بیم دهى، تا شاید هدایت یابند
٤.خداوند، کسى است که آسمانها و زمین و آنچه را میان آن دو است، در شش روز [و دوران] آفرید، سپس بر عرش [قدرت و تدبیر جهان] قرار گرفت. براى شما جز او هیچ یاور و شفاعتکنندهاى نیست. پس آیا متذکر نمىشوید [و پند نمىگیرید]؟
٥.[خداوند] امر [این جهان] را از آسمان به سوى زمین تدبیر مىکند، سپس در روزى که مقدار آن هزار سال از سالهایى است که مىشمرید، [نظام این عالم برچیده مىشود و] به سوى او بالا مىرود
٩.سپس [اندام] او را درست و تمام ساخت و از روح خویش در وى دمید و براى شما گوش و چشمها و دلها قرار داد، [ولى] اندکى از شما سپاس مىگزارید
١٠.و گفتند: «آیا همین که در زمین [دفن و پوسیده و] گم شدیم، آفرینش تازهاى خواهیم یافت؟» آرى، آنان به ملاقات پروردگارشان کافرند
١١.بگو: «فرشتهى مرگ که بر شما گمارده شده، جانتان را مىگیرد، سپس به سوى پرودگارتان برگردانده مىشوید.»
١٢.و اگر ببینى مجرمان را، هنگامى که نزد پروردگارشان سرهاى خود را به زیر افکندهاند [و مىگویند:] «پروردگارا! دیدیم و شنیدیم [آنچه را وعده کرده بودى]، پس ما را [به دنیا] بازگردان تا کاری شایسته کنیم، ما به یقین رسیدیم.»
١٣.و اگر مىخواستیم، هر کس را [به اجبار] به هدایت مىرساندیم؛ ولى [مىخواهیم که هر کس، خود راهش را برگزیند.] ارادهی قطعى من چنین است که دوزخ را از جنّ و انس [که گمراهى را بر راه راست برگزیدند،] پر خواهم کرد
١٤.پس [عذاب را] بچشید! به خاطر آن که دیدار چنین روزى را فراموش کردید، ما شما را به فراموشى سپردیم. و به خاطر آنچه میکردید، عذاب همیشگی را بچشید
١٥.تنها کسانى به آیات ما ایمان دارند که هرگاه این آیات به آنان یادآورى شود، به سجده میافتند و با ستایش پروردگارشان تسبیح میگویند، و آنان تکبّر نمىورزند
١٦.مؤمنان، [به هنگام شب،] پهلوهایشان از بسترها دور مىماند، [براى عبادت برمىخیزند و] پروردگارشان را از روى بیم و امید مىخوانند، و از آنچه به آنان روزى دادهایم، انفاق مىکنند
١٧.هیچکس نمىداند چه پاداش مهمّى که مایهى روشنى چشمهاست، براى آنان نهفته است. این پاداش کارهایى است که مىکردهاند
١٩.امّا کسانى که ایمان آوردند و کارهاى نیکو کردند براى پذیرایى از آنها جایگاهى از باغها[ى بهشت فراهم] است، به خاطر آنچه مىکردهاند
٢٠.و امّا کسانى که [از مدار ایمان خارج و] فاسق شدند، پس جایگاهشان آتش است. هرگاه اراده کنند که از آن بیرون آیند، به آن بازگردانده مىشوند و به آنان گفته مىشود: «بچشید عذاب آتشى را که همواره تکذیبش مىکردید.»
٢١.و البتّه غیر از آن عذاب بزرگتر [در قیامت]، از عذاب نزدیک [در این دنیا نیز] به آنان مىچشانیم، تا شاید به سوى خدا بازگردند
٢٢.و کیست ستمکارتر از کسى که آیات پروردگارش را به او یادآورى کنند، ولى از آنها روی گرداند؟ البتّه ما از تبهکاران انتقام مىگیریم
٢٣.و به راستی ما به موسى کتاب [تورات] دادیم، پس در دیدار او [و دریافت آیات الهى] شک نداشته باش، ما آن [کتاب] را براى بنىاسرائیل مایهى هدایت قرار دادیم
٢٤.و از میان آنان پیشوایانى قرار دادیم که به فرمان ما [مردم را] هدایت کنند. چون آنان، هم صبر کردند و هم به آیات ما همواره یقین داشتند
٢٦.آیا برایشان روشن نشده که ما نسلهاى بسیارى را پیش از ایشان نابود کردیم؟ با این که اینها در خانههاى آن نابودشدگان رفت و آمد دارند. البتّه در این [هلاکتها و جایگزین شدنها، عبرتها و] نشانههایى است، آیا نمىشنوند؟
٢٧.آیا ندیدند که ما آب را به سوى زمین بىگیاه مىرانیم، پس با آن، محصولاتی را مىرویانیم تا چهارپایانشان و خودشان از آن بخورند؟ پس آیا نمىبینند؟
٢٩.بگو: «روز پیروزى، ایمان آوردنِ کافران، به حالشان سودى نخواهد داشت، و به آنان مهلت داده نخواهد شد.»
٣٠.پس از آنان روى برگردان. و منتظر [فرارسیدن پیروزى] باش، که آنان نیز [به گمان خود] منتظرند [که بر شما پیروز شوند]