٦.و برخى از مردم، خریدار سخنان بیهوده و سرگرمکنندهاند، تا بىهیچ دانشى، [دیگران را] از راه خدا گمراه کنند و آن را به مسخره گیرند؛ برای آنان عذابى خوارکننده است
٧.و هرگاه آیات ما بر او خوانده شود، مستکبرانه روى برگرداند، چنان که گویى آن را نشنیده، گویا گوشهاى او سنگین است، پس او را به عذابى دردناک بشارت ده
١٠.او آسمانها را بدون ستونى که آن را ببینید، آفرید. و در زمین کوههایى افکند تا زمین شما را نلرزاند و در آن از هر جنبندهاى پراکند و از آسمان، آبى فروفرستادیم، پس [با آن] در زمین [انواع گوناگونى] از جفتهاى [گیاهان] نیکو و پرارزش رویاندیم
١١.«این آفرینشِ خداست، پس به من نشان دهید که غیر او چه آفریدهاند؟ آرى، ستمگران [مشرک] در گمراهى آشکارند.»
١٢.و ما به لقمان حکمت دادیم، [و به او گفتیم:] که شکر خدا را به جاى آور! و هر کس شکر کند، بیشک به سود خویش شکر کرده؛ و هر کس ناسپاسی کند، بىتردید خداوند بىنیاز و ستوده است
١٣.و [یاد کن] هنگامی که لقمان به پسرش ـ در حالى که به او اندرز مىداد ـ گفت: «پسر عزیزم! چیزى را همتاى خدا قرار نده، که همانا شرک ستمى بزرگ است.»
١٤.و ما به انسان دربارهى [نیکی به] پدر و مادرش سفارش کردیم. مادرش او را [در دوران باردارى،] حمل کرد، در حالى که هر روز ناتوانتر مىشد، [و شیر دادن] و از شیر گرفتنش در دو سال است. [به او سفارش کردیم که] براى من و پدر و مادرت سپاسگزار. بازگشت [همه] به سوى من است
١٥.و اگر آن دو تلاش کردند چیزى را که بدان آگاهی ندارى، شریک من سازى، از آنان فرمان مبر؛ ولى با آنان در دنیا به نیکى رفتار کن! و راه کسى را پیروى کن که به سوى من بازآمده است. پس بازگشت شما به سوى من است. من شما را به آنچه عمل مىکردید، آگاه خواهم ساخت
١٦.[لقمان فرزندش را نصیحت کرد:] «پسر عزیزم! اگر [عمل تو] همسنگ دانهى خردلى باشد، و در دل تختهسنگى، یا در آسمانها، یا در زمین نهفته باشد، خداوند آن را [در قیامت] مىآورد؛ همانا خداوند دقیق و آگاه است
١٧.فرزندم! نماز را برپا دار و امر به معروف و نهى از منکر کن، و بر آنچه از سختىها به تو مىرسد، شکیبا باش، همانا این [صبر] از امور واجب و مهمّ است
١٨.و روى خود را [به تکبّر] از مردم برمگردان، و در زمین با ناز و غرور راه مرو، زیرا خداوند هیچ خودپسند فخرفروشى را دوست ندارد
٢٠.آیا ندیدید که خداوند آنچه را در آسمانها و آنچه را در زمین است، براى شما مسخّر کرده، و نعمتهاى ظاهرى و باطنى خود را فراوان و کامل بر شما ارزانى داشته است؟ ولى بعضى از مردم بدون هیچ دانش و هدایتى، و بدون هیچ کتاب روشنگرى، دربارهى خداوند به جدال و ستیز مىپردازند
٢١.و هرگاه به آنان گفته شود: «از آنچه خدا نازل کرده، پیروى کنید.» میگویند: «بلکه ما از چیزی پیروى میکنیم که پدرانمان را بر آن یافتهایم.» آیا اگر شیطان آنان را به عذاب فروزان فراخواند [باید از او پیروى کنند]؟
٢٢.و هر کس روى خود را به سوى خدا کند، و نیکوکار باشد، پس بىتردید به دستگیره محکمى چنگ زده، و پایان همهى کارها به سوى اوست
٢٣.[اى پیامبر!] هر کس کفر ورزید، کفرش تو را اندوهگین نکند. بازگشت آنان به سوى ماست، و ما آنان را به عملکردشان آگاه خواهیم کرد. قطعاً خداوند به آنچه در سینههاست، آگاه است
٢٥.و اگر از آنان بپرسى: «چه کسى آسمانها و زمین را آفریده است؟» حتماً خواهند گفت: «خدا.» بگو: «ستایش از آنِ خداست.» ولى بیشتر مردم نمىدانند
٢٧.و اگر آنچه درخت در زمین است، قلم شوند، و دریا [مرکب شود] و از پسِ آن هفت دریا، به کمک آیند، [تا کلمات خدا را بنویسند،] کلمات خدا به پایان نرسد. خداوند شکستناپذیر و حکیم است
٢٨.آفرینش و رستاخیز [همهى] شما [نزد خدا چیزى] جز مانند [آفریدن و زنده کردن] یک تن نیست. خداوند شنوا و بیناست
٢٩.آیا ندیدى که خداوند، پیوسته شب را در روز و روز را در شب داخل مىکند و خورشید و ماه را تسخیر کرده که هر یک تا زمان معینى در حرکتند؟ خداوند به آنچه مىکنید، آگاه است
٣٠.این [همه]، دلیل بر آن است که خداوند، حقّ و آنچه جز او مىخوانند، باطل است و خداوند بلندمرتبه و بزرگ است
٣١.آیا ندیدى کشتىها در سایهى نعمت خداوند در دریا حرکت مىکنند، تا خدا بخشى از آیات [قدرت] خود را به شما نشان دهد؟ در این [حرکت کشتىها]، براى هر شکیبای سپاسگزاری، نشانههایى است
٣٢.و هرگاه موجى [خروشان] همچون ابرهاى سایهافکن، آنان را بپوشاند، خدا را خالصانه مىخوانند. پس چون خداوند آنان را به خشکى [رساند و] نجات دهد، بعضى راه اعتدال پیش میگیرند [و بعضى راه انحراف،] و جز پیمانشکنِ ناسپاس، آیات ما را انکار نمىکند
٣٣.اى مردم! از پروردگارتان پروا کنید و بترسید از روزى که هیچ پدرى به کار فرزندش نمىآید و هیچ فرزندى به کار پدرش نخواهد آمد. قطعاً وعدهى خداوند حقّ است، پس زندگانى دنیا شما را نفریبد و [شیطانِ] فریبکار، شما را به [لطف و رحمت] خدا مغرور نکند
٣٤.بىگمان آگاهى از زمان [برپایى قیامت،] مخصوص خداست و اوست که باران را فرومیفرستد و آنچه را در رحمهاست، مىداند و هیچکس نمىداند که فردا چه به دست مىآورد و هیچکس نمىداند که درچه سرزمینى خواهد مرد. خداوند دانا و آگاه است