محسن قرائتي · فارسی

١.اى مردم! از پروردگارتان پروا کنید، که زلزله‌ى قیامت، حادثه‌اى بزرگ و هولناک است
٥.اى مردم! اگر درباره‌ى قیامت شک دارید، [با دقّت در وجود خویش، شک خود را برطرف کنید.] ما شما را از خاک آفریدیم، سپس از نطفه، سپس لخته خون، سپس پاره گوشت، که بعضى خلقتِ کامل یافته، [به دنیا می‌آیند،] و برخی خلقت کامل نیافته، [سقط می‌شوند، چنین کردیم] تا براى شما روشن سازیم [که بر هر چیز تواناییم]. و آنچه را که بخواهیم تا سرآمدى معین در رحم مادران قرار می‌دهیم، سپس شما را به صورت طفل بیرون مى‌آوریم، تا به حدّ رشد و بلوغ برسید. و [در این میان] بعضى از شما مى‌میرند، و برخى به پست‌ترین مرحله‌ى زندگى [و پیرى] مى‌رسند تا جایى که دانسته‌هاى خود را از دست می‌دهند. [همچنین در زمستان] زمین را خشک و مرده مى‌بینى، امّا هنگامى که باران بر آن فرومى‌باریم، به حرکت در می‌آید و نُمُوّ می‌کند و انواع گیاهان زیبا مى‌رویاند
١٨.آیا ندیدى كه هركه در آسمان‌ها و هر كه در زمین است، و خورشید و ماه و ستارگان، و كوه‌ها و درختان و جنبندگان، و بسیارى از مردم براى خدا سجده مى‌كنند؟ البتّه بسیارى از مردم [نیز به خاطر تكبر و لجاجت،] قطعاً گرفتار عذابند. و هر كس را خدا خوار كند، هیچ كس او را گرامى نخواهد داشت. همانا خداوند هر چه را بخواهد، انجام مى‌دهد
٣٦.و شترهاى چاق را براى شما از شعائر الهى قرار دادیم. در آنها براى شما خیر [و برکت] است. پس در حالى که [براى قربانى] در صف ایستاده‌اند، نام خدا را بر آنها ببرید، پس چون به پهلو افتادند [و جان دادند]، از آنها بخورید. و به [نیازمندان] قانع و [فقیران] درخواست‌کننده بخورانید، این‌گونه دام‌هاى قربانى را براى شما [رام و] مسخّر کردیم، شاید سپاسگزارى کنید
٤٠.کسانى که به ناحقّ از خانه و کاشانه‌ى خود رانده شدند [و گناهى نداشتند،] جز این که مى‌گفتند: «پروردگار ما خداى یکتاست.» و اگر خداوند بعضى از مردم را به وسیله‌ى بعضى دیگر دفع نمی‌کرد، صومعه‌ها و کنیسه‌ها و کلیساها و مساجدى که نام خداوند در آنها بسیار برده مى‌شود، ویران مى‌گردید. و قطعاً خداوند کسى که [دین] او را یارى کند، یارى مى‌دهد. همانا خداوند نیرومند شکست‌ناپذیر است
٥٢.و پیش از تو هیچ رسول و پیامبرى را نفرستادیم، مگر این که هرگاه آرزو مى‌کرد، [و براى پیشبرد اهداف الهى طرحى مى‌ریخت،] شیطان در [طرح و] آرزوى او [خلل] مى‌افکند؛ امّا خداوند هر چه را که شیطان مى‌افکند، از بین مى‌برد، سپس آیات خود را محکم و استوار مى‌سازد. و خداوند آگاه و حکیم است
٧٢.و هنگامى که آیات روشن ما بر آنان خوانده مى‌شود، در چهره‌ى کسانى که کفر ورزیدند، [نشانه‌هاى] انکار را مى‌شناسى، [به­گونه‌اى که] نزدیک است به کسانى که آیات ما را بر آنان مى‌خوانند، حمله کنند. [به آنان] بگو: «آیا شما را به چیزى بدتر از این خبر دهم؟ آتشى که خداوند به کافران وعده داده است. و چه بد سرانجامى است!»
٧٣.اى مردم! مثلى زده شده است، پس [با دقّت] به آن گوش فرادهید. كسانى را كه به جاى خداى یكتا مى‌خوانید، هرگز نمى‌توانند [حتّى‌] مگسى بیافرینند، هر چند براى این كار دست به دست هم دهند. و اگر آن مگس، چیزى از آنان برباید، نمى‌توانند از او بازپس گیرند! طالب و مطلوب هر دو ناتوانند. [هم پرستش‌كنندگان و هم معبودان]
٧٨.و در راه خدا جهاد كنید، چنان كه شایسته‌ی جهاد [در راه] اوست. او شما را [بر همه‌ى امّت‌ها] برگزید و در دین [اسلام] هیچ‌گونه دشوارى بر شما قرار نداد. آیین پدرتان ابراهیم [را پیروى كنید]، او كه شما را از پیش مسلمان نامید، و در این [كتاب نیز چنین است،] تا این پیامبر بر شما گواه باشد، و شما [نیز] بر مردم گواه باشید. پس نماز برپا دارید و زكات بپردازید، و به [ریسمان] خداوند چنگ زنید، كه او مولا و سرپرست شماست. پس چه خوش مولایی و چه خوب یاورى