٢.خداوند فرشتگان را، همراه با وحى که از فرمانِ اوست، بر هر کس از بندگانش که بخواهد، فرومىفرستد، که مردم را هشدار دهید که معبودى جز من نیست، پس تنها از من پروا کنید [و مخالف دستورم عمل نکنید]
٥.و چهارپایان را آفرید، که براى شما در آنها، [وسیلهی] پوششى، و بهرههایى [دیگر] است و از [گوشت و شیر] آنها مىخورید
٦.و براى شما در چهارپایان [شب هنگام] که از چراگاه برمىگردانید و [بامدادان] که به چراگاه مىفرستید، شکوه و جلوهاى است
٧.و چهارپایان، بارهاى سنگین شما را به شهرى مىبرند که جز به رنجِ تن نمىتوانستید به آن برسید. همانا پروردگار شما رئوف و مهربان است
٨.و اسبان و اَستَران و الاغها را آفرید تا بر آنها سوار شوید و [براى شما] تجمّلى [باشد] و [در آینده] چیزهایى را مىآفریند که شما نمىدانید
٩.و بر خداست که راه میانه [و مستقیم را به مردم نشان دهد،] و برخى از راهها منحرف است. و اگر خداوند بخواهد، همهی شما را [به اجبار] هدایت مىکند. [ولى سنت خداوند بر آزاد گذاشتن انسانهاست]
١٠.اوست آن که براى شما از آسمان آبى فرستاد که نوشیدنى شما از آن است. و گیاهانى که [چهارپایان خود را] در آن مىچرانید، از آن است
١١.خداوند به وسیله آن آب، براى شما کشتزار و زیتون و درختان خرما و انگور، و از هر نوع میوهاى مىرویانَد. همانا در این امر براى آنان که مىاندیشند، نشانهاى روشن است
١٢.و خداوند شب و روز، و خورشید و ماه را در خدمت و بهرهدهى شما قرار داد. و ستارگان به فرمان او تسخیر شدهاند؛ البته در این امر براى گروهى که تعقل مىکنند، نشانههایى [از عظمت و قدرت] اوست
١٣.و [نیز] آنچه را در زمین با رنگهاى گوناگون براى شما پدید آوَرد. البته در این آفریدهها براى پندگیران عبرت و نشانهاى روشن است
١٤.و اوست آن که دریا را رام کرد تا از آن گوشت تازه بخورید و زیورهایى براى پوشیدن از آن بیرون آورید. و مىبینى که کشتىها، سینهی دریا را شکافته [و پیش مىروند.] و به سراغ فضل و لطف او بروید و شاید سپاسگزار باشید
١٥.و خداوند در زمین کوههایى استوار افکند تا زمین، شما را نلرزانَد. و نهرهایى و راههایى [قرار داد] تا راه یابید
١٨.و اگر بخواهید نعمتهاى خداوند را بشمارید، نمىتوانید شُماره کنید. همانا خداوند آمرزندهى مهربان است
٢٢.معبود شما، معبودى است یگانه، پس کسانى که به آخرت ایمان ندارند، دلهایشان به انکار خو کرده، و همانان مستکبرند
٢٣.بىگمان، آنچه را پنهان مىکنند و آنچه را آشکار مىسازند، خداوند مىداند. همانا او مستکبران را دوست ندارد
٢٥.آنان باید در روز قیامت، هم، بار گناهان خود را به تمامى، به دوش کشند، و هم، بخشى از بار گناهانِ کسانى که بدون علم، آنان را گمراه مىنمایند. بدانید که چه بد بارى را برمىدارند
٢٦.همانا کسانى که قبل از ایشان بودند [نیز] مکر ورزیدند، پس قهر خداوند به سراغ پایههاى بِناى آنان آمد، پس سقف از بالاى سرشان بر آنان فروریخت و از آنجا که اندیشه نمىکردند، عذاب الهى آمد
٢٧.سپس خداوند در روز قیامت، آنان را خوار و رسوا میکند و مىفرماید: «شریکان من که دربارهی آنها [با پیامبر و مؤمنان] ستیزه و مخالفت مىکردید، کجا هستند؟» دانشمندان گویند: «بیگمان امروز، ذلت و رسوایى بر کافران است!»
٢٨.آن کسانى که فرشتگان جانشان را مىگیرند [در حالى که] به خود ستمکار بودهاند، سر تسلیم فرومیآورند [و به دروغ میگویند:] «ما هیچگونه کار بدى انجام ندادهایم!» آری! قطعاً خداوند به آنچه انجام دادهاید، آگاه است
٣٠.و به پرهیزکاران گفته شد: «پروردگارتان چه نازل کرده است؟» گفتند: خیر» براى کسانى که نیکى کردهاند، در این دنیا نیکى است. و قطعاً سراى آخرت بهتر است. و چه نیکوست سراى پرهیزکاران
٣١.به باغهایى همیشگی داخل خواهند شد، که نهرها از زیر [درختان] آن جارى است. هر چه را بخواهند، برایشان در آنجا موجود است. خداوند اینگونه پرهیزکاران را پاداش مىدهد
٣٢.[همان] کسانى که فرشتگان [جانهاى] آنان را به طور کامل مىگیرند، در حالى که [از آلودگىهاى شرک و گناه] پاکند، [و به آنان] مىگویند: «سلام بر شما! به پاداشِ آنچه همواره انجام مىدادید، وارد بهشت شوید.»
٣٣.آیا کافران جز آن که فرشتگانِ [مأمور قبض روح،] یا فرمان [قهر] پروردگارت به سراغشان آیند، انتظارى دارند؟ کسانى که پیش از آنان بودند نیز، چنین کردند و خداوند به آنان ظلم نکرد، ولی آنها به خودشان ستم مىکردند
٣٥.و کسانى که شرک ورزیدند، گفتند: «اگر خدا مىخواست، نه ما و نه پدرانمان، هیچ چیز را جز او نمىپرستیدیم. و بدون حکم او، هیچ چیزى را حرام نمىکردیم.» کسانى که پیش از اینان بودند نیز، اینگونه برخورد مىکردند، پس مگر جز ابلاغ روشن، وظیفهی دیگرى بر [عهدهی] پیامبران است؟
٣٦.و به راستی، ما در میان هر اُمّتى، پیامبرى را برانگیختیم [تا به مردم بگوید] که: «خدا را بپرستید و از طاغوت دورى کنید.» پس گروهى از مردم کسانى هستند که خداوند، هدایتشان کرد، و بر بعضى از آنان، گمراهى سزاوار شد، پس در زمین بگردید، تا ببینید پایان کار تکذیبکنندگان چگونه بوده است؟
٣٧.[اى پیامبر!] اگر چه بر هدایت آنان حرص مىورزى، اما [بدان که] خداوند کسى را که [به خاطر عملش] در گمراهى وانهاده، هدایت نمىکند. و براى آنان هیچ یاورى نیست
٣٨.و با سختترین سوگندشان، به خدا قسم خوردند که هر کس مىمیرد، خداوند او را برنخواهد انگیخت. آرى! [رستاخیز مردگان] وعدهی حقى است بر خداوند، اما بیشتر مردم نمىدانند
٣٩.[رستاخیز] براى آن است که [خداوند] چیزى را که مردم در آن اختلاف مىکنند، روشن سازد. و کسانى که کفر ورزیدند، بدانند که آنها خود دروغگو بودند، [نه پیامبران]
٤٠.[زنده کردن مردگان براى ما دشوار نیست؛ زیرا] فرمان ما درباره چیزى، چون اراده کنیم، تنها این است که مىگوییم: باش، پس [بىدِرنگ] خواهد بود
٤١.و کسانى که پس از آن که ستم دیدند، در راه خدا هجرت کردند، بیشک ما در همین دنیا، جایگاه نیکویى به آنان خواهیم داد. و اگر مىدانستند، پاداش آخرت بزرگتر است
٤٣.و ما قبل از تو نیز، جز مردانى که به آنها وحى مىکردیم، نفرستادیم. [به آنها از آمدن تو تعجب مىکنند. بگو:] «اگر نمىدانید، از اهل ذکر بپرسید.»
٤٤.[ما پیامبران پیش از تو را] همراه با معجزات و کتب [آسمانى فرستادیم] و به سوى تو ذکر [یعنی قرآن] را فروفرستادیم، تا براى مردم آنچه را که به سویشان نازل شده، روشن بیان کنى. و شاید بیندیشند
٤٥.آیا کسانى که بدىها را با حیله و نیرنگ انجام دادند، در امانند از این که خداوند آنان را در زمین فروبرد؟ یا از جایى که پیشبینى و اندیشه نمىکنند، عذاب الهى به سراغشان آید؟
٤٦.یا [قهر الهى] در حین تلاش و کوششان، ناگهان آنان را بگیرد، پس نتوانند آن عذاب را خنثى و عاجز نمایند؟
٤٨.آیا چیزهایى را که خداوند آفریده، ندیدهاند؟ که چگونه از راست و چپ سایههایشان مىگسترد و در حال سجده، فروتنانه خضوع دارند
٤٩.و آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، از جنبنده و فرشتگان، تنها براى خداوند سجده مىکنند و تکبّر و سرپیچى نمىکنند
٥٢.و آنچه در آسمانها و زمین است، از آن اوست. و پرستش و فرمانبردارى پیوسته براى اوست، پس آیا از غیر خداوند پروا مىکنید؟
٥٤.اما همین که نگرانى و مِحنت را از شما برطرف کرد، گروهى از شما نسبت به پروردگارشان شرک مىورزند. [و دیگران را در دفع بلا مؤثر مىدانند]
٥٥.تا آنچه را به آنان دادهایم، [به خاطر شرکورزى] ناسپاسى کنند، پس [چند روزى] بهرهمند شوید که به زودى خواهید دانست [سزاى شما چیست؟]
٥٦.و [مشرکان] سهمى از آنچه را که ما روزى آنان کردهایم، براى بتهایى قرار مىدهند که هیچ نمىدانند. به خدا سوگند از آنچه [دروغ] مىبندید، بازخواست خواهید شد
٥٧.و براى خداوند دختران را قرار مىدهند، در حالى که او [از فرزند داشتن] منزّه است؛ ولى براى خودشان آنچه را علاقه دارند [پسران را برمیگزینند]
٥٨.و هرگاه به یکى از آن مشرکان مژده [تولد] دختر داده شود، چهرهاش سیاه مىشود، در حالى که خشم خود را فرومىبرد
٥٩.به خاطر مژده تلخى که به او داده شده، از میان مردم فرارى مىشود. آیا این دختر را همراه با ننگ و خفت نگاه دارد؟ یا او را در خاک پنهان کند؟ بدانید که چه بد قضاوت مىکنند
٦٠.صفات زشت، براى کسانى است که به آخرت ایمان ندارند؛ ولى براى خدا صفات برتر است. و اوست خداوند عزیز و حکیم
٦١.و اگر خداوند مردم را به خاطر ستمشان بازخواست و عذاب کند، هیچ جنبندهاى را روى آن [زمین] باقى نمىگذارد، ولی [خداوند] کیفر آنان را تا زمان معینى به تأخیر مىاندازد، پس همین که اجلشان فرارسد، نه ساعتى دیر مىکنند و نه ساعتى پیش مىافتند
٦٢.و مشرکان، آنچه را براى خود نمىپسندند، براى خدا قرار مىدهند و زبانشان به دروغ مىگوید که نیکوتر براى آنان است. حقا که آتش براى آنان است و آنان پیشگامان [دوزخ]اند
٦٣.به خدا سوگند که ما به سوى اُمتهاى پیش از تو [نیز] پیامبرانى فرستادیم، پس شیطان کارهاى [ناپسند] ایشان را برایشان زیبا جلوه داد، [آن شیطان] امروز نیز سرپرست آنهاست و براى آنان عذابی دردناک است
٦٤.و ما کتاب را بر تو فرونفرستادیم، مگر براى این که آنچه را در آن اختلاف کردهاند، براى آنان روشن بیان کنى. و [این کتاب] براى گروهى که ایمان مىآورند، مایه هدایت و رحمت است
٦٥.و خداوند از آسمان آبى فرستاد، پس به واسطه آن زمین را پس از آن که پژمرده بود، زنده کرد. البته در این [باریدن و روییدن] براى گروهى که [سخن حق را با جان و دل] مىشنوند، نشانهاى روشن است
٦٦.و بىگمان براى شما در [آفرینش] چهارپایان عبرتى است. ما از آنچه در شکم دارند، از میان غذاهاى هضم شده و خون، شیرى ناب به شما مىنوشانیم که براى نوشندگان گواراست
٦٧.و از میوههاى درختان خرما و انگور، هم [نوشیدنى] مستکننده، و هم رزق نیکو مىسازید. البته در این امر براى گروهى که مىاندیشند، نشانهی روشنى است
٦٨.و پروردگارت به زنبور عسل وحى کرد که: «از بعضى کوهها و درختان و از داربستهایى که مردم مىسازند، خانههایى بساز
٦٩.سپس از [گُل] همهی میوهها بخور، آنگاه راههاى پروردگارت را خالصانه طى کن.» از شکم آنها، نوشیدنى رنگارنگ بیرون مىآید که در آن شفاى مردم است. البته در این [زندگى زنبور عسل،] براى کسانى که فکر مىکنند، قطعاً عبرتى است
٧٠.و خداوند شما را آفرید، سپس [جان] شما را مىگیرد و بعضى از شما را به پستترین دوران عمر [و کهنسالى،] بازمیگرداند، تا آنجا که بعد از دانستن [به خاطر پیرى همه را فراموش مىکند و دیگر] چیزى نمىداند. البته خداوند آگاه و توانمند است
٧١.و خدا بعضى از شما را بر بعضى دیگر در روزى برترى داده است. پس کسانى که فزونى یافتهاند، حاضر نیستند از روزى خود به زیردستانشان بپردازند تا با هم برابر شوند. پس آیا نعمت خدا را انکار مىکنند؟
٧٢.و خداوند از جنس خودتان، همسرانى برایتان قرار داد، و از همسرانتان براى شما، فرزندان و نوادگانى قرار داد و از پاکیزهها شما را روزى داد. پس آیا [باز هم] به باطل ایمان مىآورند و به نعمت الهى کفر مىورزند؟
٧٣.و به جاى خداوند بتهایى را مىپرستند که براى آنان مالک هیچگونه رزقى از آسمانها و زمین نیستند و نمىتوانند [روزى دهند]
٧٥.خداوند، بردهی زرخریدی را مَثَل مىزند که بر هیچ چیز توانایى ندارد، و کسى که [آزاد است و] ما به او رزق نیکو از جانب خود دادهایم، پس او مخفیانه و آشکارا از آن رزق انفاق مىکند. آیا [این دو نفر] برابرند؟ [اگر نزد شما، توانا و ناتوان برابر نیستند، پس چگونه سنگ و چوب را با خداوند برابر مىدانید؟] ستایش مخصوص خداست، امّا بیشترشان نمىدانند
٧٦.و خداوند دو مرد را مثال مىزند که یکى از آن دو گُنگ است که بر هیچ چیز توانایى ندارد و سربار مولاى خویش است، بهگونهاى که هر جا او را مىفرستد، هیچ سودى با خود نمىآورد. آیا او با کسى که به عدالت فرمان مىدهد و خود بر راه راست مىرود، برابر است؟
٧٧.و غیب آسمانها و زمین از آنِ خداست. و برپایى قیامت [در سرعت و آسانى،] جز مانند چشم برهمزدن یا نزدیکتر نیست. البته خداوند بر هر چیزى تواناست
٧٨.و خداوند شما را از شکم مادرانتان بیرون آورد، در حالى که هیچ چیز نمىدانستید. و براى شما گوش و چشمها و دلها قرار داد، شاید شما شکر کنید
٧٩.آیا به پرندگان نمىنگرند؟ در حالى که در فضاى آسمان رامشده [او] هستند. جز خداوند آنها را نگاه نمىدارد. البته در این [پرواز] براى گروهى که ایمان مىآورند، نشانههایى روشن است
٨٠.و خداوند براى شما از خانههایتان، مایهی آرامش قرار داد. و براى شما از پوستهاى چهارپایان، خیمههایى قرار داد، که روز کوچ شما و روز اقامت شما، [حمل و نقل] آن را سبک و خفیف مىیابید. و از پشم و کرک و موهاى آنها، براى مدتى لوازم و اسباب زندگى قرار داد
٨١.و خداوند از آنچه آفریده، براى شما سایههایی قرار داد. و از کوه برایتان، غارهایی نهاد. و براى شما لباسهایى مقرر کرد که شما را از گرما [و سرما] حفظ مىکند. و لباسهایى که شما را از آسیبهاى یکدیگر نگاه میدارد. اینگونه [خداوند] نعمت خود را بر شما تمام مىکند، باشد که خود را تسلیم او کنید
٨٤.و [یاد کن] روزى را که از هر اُمّتى شاهدى برانگیزیم. سپس به کسانى که کفر ورزیدند، اجازه [هیچ کلامى] داده نخواهد شد و آنها براى عذرخواهى فراخوانده نمىشوند
٨٦.و چون کسانى که شرک ورزیدند، شریکان [پنداری] خود را [در قیامت] ببینند، میگویند: «پروردگارا! اینان شریکان ما بودند که ما به جاى تو مىخواندیم.» [ولى شریکان به سخن میآیند،] حرف آنان را به خودشان برمیگردانند، [و پاسخشان میدهند] که: «شما بیشک دروغگویید!»
٨٨.کسانى که کافر شدند و [مردم را] از راه خدا بازداشتند، به سزاى آن که همواره فساد میکردند، عذابى بر عذابشان افزودیم
٨٩.و [یاد کن] روزى را که در هر امّتى، شاهدى بر آنان از خودشان برانگیزیم، و تو را بر آنان گواه آوریم. و بر تو این کتاب را نازل کردیم که روشنگر هر چیز است و مایهى هدایت و رحمت و بشارت براى مسلمانان است
٩٠.خداوند [مردم را] به عدل و احسان و دادن [حق] خویشاوندان، فرمان مىدهد و از کارهاى زشت و ناپسند و تجاوز، نهى مىفرماید. او شما را پند مىدهد، باشد که متذکر شوید
٩١.و آنگاه که پیمان بستید، به عهد خدا وفادار باشید و سوگندها را پس از استوار ساختنش نشکنید؛ زیرا که خدا را بر خودتان کفیل [و گواه و ضامن] قرار دادهاید. البته خداوند آنچه را انجام مىدهید، مىداند
٩٢.و مانند آن زن [سبک مغز] نباشید که بافتهى خویش را پس از محکم بافتن، وامىتابید! [چنین نباشید] که سوگندهایتان را میان خود به بهانهی این که گروهى ز گروهى دیگر از نظر نفرات و امکانات افزونترند، مایهی خیانت و فساد قرار دهید. جز این نیست که خداوند شما را با آن سوگندها، آزمایش مىکند و حتماً آنچه را که در آن اختلاف مىکردید، در قیامت برایتان روشن خواهد ساخت
٩٣.و اگر خداوند خواسته بود، [همهی شما را به اجبار] یک اُمتِ [مؤمن و] متحد قرار داده بود، [تا میان شما هیچ اختلافى نباشد، ولى این اجبار و اکراه، خِلاف سنت و برنامه اوست. بنابراین] هر که را بخواهد، گمراه مىکند [و به حال خودش وامىگذارد] و هر که را بخواهد [و شایسته ببیند،] هدایت مىکند. و قطعاً شما از آنچه انجام مىدادید، بازخواست خواهید شد
٩٤.و سوگندهایتان را مایهى فریب میان خودتان قرار ندهید، تا مبادا گامى بعد از استوارىاش بلغزد، و به خاطر بازداشتن [مردم] از راه خدا، بدى را خواهید چشید. و براى شما عذابى بزرگ است
٩٦.آنچه نزد شماست، به پایان مىرسد، و آنچه نزد خداست، باقى و پایدار است. و کسانى که صبر پیشه کردند، پاداششان را بر پایهی نیکوترین کارى که مىکردهاند، خواهیم داد
٩٧.هر کس از مرد یا زن که مؤمن باشد و کار شایسته کند، حتماً به زندگى پاک و پسندیدهاى زندهاش مىداریم و قطعاً پاداششان را بر پایهى نیکوترین کارى که مىکردهاند، خواهیم داد
١٠٠.غلبه و سلطهی شیطان تنها بر کسانى است که [با پیروى از او] سلطه و ولایت او را مىپذیرند، و [بر] کسانى است که براى خدا شریک قرار دادهاند
١٠١.و هرگاه آیهاى را [که دربردارنده حکم جدیدى است] جایگزین آیهاى کنیم، و خداوند به آنچه نازل مىکند، داناتر است، مخالفان میگویند: بیگمان تو دروغبافى!» [چنین نیست،] بلکه بیشترشان [اسرار تبدیلِ احکام را] نمىدانند
١٠٢.بگو آن [قرآن] را روحالقُدُس از جانب پروردگارت به حق نازل کرده است، تا کسانى را که ایمان آوردهاند، ثابتقدم و استوار گرداند و براى مسلمانان [مایهى] هدایت و بشارت باشد
١٠٣.و البته ما مىدانیم که مخالفان تو مىگویند: «یقیناً بشرى آن [قرآن] را به او مىآموزد.» [این گونه نیست، زیرا] زبان کسى که [این قرآن را] به او نسبت مىدهند، غیر عربى است، در حالى که این [قرآن] به زبان عربىِ فصیح و روشن است
١٠٥.البته دروغ را تنها کسانى مىسازند که آیات خدا را باور ندارند و آنان خود، دروغگویانند [نه پیامبرى که با تمام وجود به خدا ایمان دارد]
١٠٦.کسى که پس از ایمان به خدا، کافر شود، [به عذاب خدا گرفتار آید،] مگر کسی که او را به زور وادار کردهاند [که با زبان، اظهار کفر کند، اما] قلبش به ایمان مطمئن است، بلکه کسى که سینه به روى کفر بگشاید [و به استقبال کفر برود]، خشمى سخت از سوى خدا بر آنان است و آنان را عذابى بزرگ خواهد بود
١٠٧.آن [قهر الهى] به خاطر این است که آنان، زندگى دنیا را بر آخرت برگزیدند، و قطعاً خداوند گروه کافران را هدایت نمىکند
١٠٨.آنانند کسانى که خداوند [به واسطهى کفرشان] بر دلها و گوش و چشمانشان، مهر نهاده است [و نمىتوانند حقّ را درک کنند]. و آنان همان غافلانند
١١٠.پروردگارت براى کسانى که پس از آزار دیدن، هجرت کرده، به جهاد برخاسته و پایدارى نمودند، از آن پس قطعاً آمرزندهی مهربان است
١١١.روزى که هر کس مىآید، [تنها] از خویش دفاع مىکند و به هر کس [پاداش و کیفر] آنچه کرده است، تمام داده مىشود و آنان مورد ستم قرار نمىگیرند
١١٢.و خداوند [براى شما] آبادیاى را مثال مىزند که امن [و آرام] بود، روزیش از هر سو فراوان مىرسید، اما [مردم آن آبادی] نعمتهاى خدا را ناسپاسى کردند، پس خداوند به [سزاى] آنچه انجام مىدادند، پوشش فراگیر گرسنگى و ترس را بر آنان چشانید
١١٣.همانا پیامبرى از میان خودشان به سراغشان آمد، اما او را تکذیب کردند، پس ایشان را در حالى که ستمکار بودند، عذاب فراگرفت
١١٤.پس، از آن چیزهاى حلال و پاکیزهاى که خداوند روزى شما کرده، بخورید. و اگر تنها او را مىپرستید، نعمت خدا را شکر گزارید
١١٥.[خداوند] فقط مردار و خون و گوشت خوک و آنچه را با نام غیرخدا ذبح کردهاند، بر شما حرام کرده است، پس کسى که [به خوردن اینها] ناچار شود، بدون آن که [قصد] تجاوز و تعدى [به حکم خداوند] داشته باشد و [از نیاز ضرورى] تجاوز نکند، [گناهى بر او نیست] زیرا خداوند بخشندهی مهربان است
١١٦.و با هر دروغى که به زبانتان مىآید، نگویید: «این حلال است و آن حرام!» تا بر خدا دروغ بسته باشید. زیرا کسانى که بر خدا دروغ مىبندند، رستگار نمىشوند
١١٧.[سرچشمه همه دروغبستنها رسیدن به دنیایى است که] بهرهاى اندک است، در حالى که براى آنان [در آخرت] عذابى دردناک است
١١٨.و برکسانى که یهودى بودند، آنچه را که پیش از این بر تو نقل کردیم، [نیز] حرام کردیم، و ظلمى بر آنان نکردیم، [تحریم ما، کیفر] ستمى بود که آنان بر خویش روا داشته بودند
١١٩.سپس پروردگارت براى کسانى که از روى نادانى کار بدى کردند، آنگاه توبه کردند و به کار شایسته پرداختند، پس از آن توبه، قطعاً بخشنده و مهربان است
١٢٠.به راستی ابراهیم [به تنهایى] یک اُمت بود. در برابر خدا خاضع و فرمانبر و حقگرا بود. و از مشرکان نبود
١٢٤.[حکم] تعطیلى [روز] شنبه بر کسانى قرار داده شد که در آن اختلاف کردند. و قطعاً پروردگارت در روز قیامت دربارهى آنچه آنان [یهودیان] پیوسته در آن اختلاف مىکردند، قضاوت خواهد کرد
١٢٥.[اى پیامبر! مردم را] با حکمت [و گفتار استوار و منطقى] و پند نیکو، به راه پروردگارت بخوان و [با مخالفان] به شیوهاى که نیکوتر است، بحث و گفتگو کن. همانا پروردگارت به کسى که از راه او منحرف شده، آگاهتر است و [نیز] او هدایتیافتگان را بهتر مىشناسد
١٢٦.و اگر [ستمگر را] کیفر مىکنید، چنان مجازات کنید که شما را بدان کیفر کردند، و البته اگر شکیبایى ورزید [و از مجازات کردن بگذرید،] این کار براى شکیبایان بهتر است
١٢٧.[و اى پیامبر!] صبر پیشه کن و صبر تو جز [به یارى و توفیق] خداوند نیست. و بر آنان اندوه مخور. و از نیرنگى که مىکنند، دلتنگ مباش