٣.آنان را [به حال خود] رها کن تا بخورند و بهرهمند شوند و آرزوها سرگرمشان کند. پس به زودى [نتیجهی این بىتفاوتىها را] خواهند فهمید
٨.[غافل از آن که] ما فرشتگان را جز بر اساس حق نمىفرستیم و در آن صورت دیگر کفار مهلت داده نمىشوند. [و قهرِ الهى، آنان را خواهد گرفت]
١٩.و زمین را گستراندیم و در آن کوههاى استوار افکندیم و در آن از هر چیزِ سنجیده و به اندازهای، رویاندیم
٢٢.و بادها را براى بارور ساختن [ابرها و گیاهان] فرستادیم و از آسمان آبى نازل کردیم، پس شما را بدان سیراب نمودیم، در حالى که شما ذخیرهکنندهی آن نیستید، و توان آن را هم ندارید
٢٣.و البتّه این ماییم که زنده مىکنیم و مىمیرانیم. و ماییم که [بعد از مرگِ همه، میمانیم و] وارث مىشویم
٢٦.و به راستی ما [نخستین] انسان را از گِلِ خشکیدهای [همچون سفال] که از گِلِ بدبوى [تیره رنگى] گرفته شده بود، آفریدیم
٢٨.و [یاد کن] آنگاه که پروردگارت به فرشتگان گفت: «همانا من بشرى را از گِلى خشکیده، سیاه و بدبو خلق مىکنم
٣٣.[ابلیس] گفت: «من اینگونه نیستم که براى بشرى که او را از گِلى خشکیده، سیاه و بدبو آفریدهاى، سجده کنم.»
٣٩.[ابلیس] گفت: «پروردگارا! به سبب آن که مرا گمراه ساختى، من هم در زمین [بدىها را] برایشان مىآرایم و همه را فریب خواهم داد
٤٧.و ما هرگونه کینهاى را در سینههاى آنان برکندهایم، [در نتیجه آنان] برادرانه بر تختها روبروى یکدیگرند
٥٤.ابراهیم گفت: «آیا با این که پیرىِ من فرارسیده، مرا چنین بشارتى مىدهید؟ پس به چه چیز [عجیبى] بشارت مىدهید!»
٦٥.پس خاندانت را پاسى از شب [گذشته] حرکت بده و خودت از پشت سرشان برو و هیچیک از شما [به پشت سرش] توجّه نکند. به آنجا که مأمور شدهاید، بروید.»
٧١.[لوط] گفت: «اگر شما قصد کارى [درست] دارید، اینها دختران منند. [با آنان ازدواج کنید و از آلودگى بپرهیزید.]»
٨٥.و ما آسمانها و زمین و آنچه را میان آنهاست، جز به حق نیافریدیم. و قطعاً ساعت قیامت آمدنى است، پس [ای پیامبر!] به نیکویى [از لغزشها] صرف نظر کن
٨٨.[اى پیامبر!] به آنچه که ما با آن گروههایى از کفار را کامیاب کردهایم، چشم مدوز. و بر آنان اندوه مخور و بال محبت خویش را براى مؤمنان فروگستر