الغاشية
مهدي الهي قمشهاي · فارسی
١.
(ای رسول ما) آیا خبر هولناک قیامت و بلیّه عالم گیر محشر بر تو حکایت شده است؟
٢.
که آن روز رخسار گروهی (کافر و متکبر) ترسناک و ذلیل باشد
٣.
و همه کارشان رنج و مشقّت است
٤.
به آتش فروزان دوزخ در آیند
٥.
از چشمه آب گرم جهنم آبشان نوشانند
٦.
طعامی غیر ضریع دوزخ (که علفی بد طعم و بوست) غذای آنها نیست
٧.
که آن طعام (هر چه خورند) نه فربهشان کند و نه سیرشان گرداند
٨.
جمعی دیگر رخسارشان شادمان و خندان است
٩.
از سعی و کوشش خود (در طاعت خدا) خشنودند
١٠.
در بهشت بلند مرتبت مقام عالی یافتهاند
١١.
و در آنجا هیچ سخن زشت و بیهوده نشنوند
١٢.
در آن بهشت چشمهها (ی آب زلال و گوارا) جاری است
١٣.
و هم آنجا تختهای عالی و کرسیهای بلند پایه نهادهاند
١٤.
و قدحهای بزرگ (بهترین شراب) گذاشتهاند
١٥.
و مسند و بالشهای لطیف مرتب داشتهاند
١٦.
و فرشهای عالی گرانبها گستردهاند
١٧.
آیا مردم در خلقت شتر نمینگرند که چگونه (به انواع حکمت و منفعت برای بشر) خلق شده است؟
١٨.
و در خلقت کاخ بلند آسمان فکر نمیکنند که چگونه آن را بر افراشتهاند؟
١٩.
و کوهها را نمیبینند که چگونه بر زمین کوبیدهاند؟
٢٠.
و به زمین نظر نمیکنند که چگونه گستردهاند؟
٢١.
پس خلق را (به حکمتهای الهی) متذکر ساز که وظیفه پیغمبری تو غیر از این نیست
٢٢.
تو مسلط و توانا بر (تبدیل کفر و ایمان) آنها نیستی
٢٣.
جز آنکه هر کس (پس از تذکر) روی از حق بگرداند و کافر شود
٢٤.
او را خدا به عذابی بزرگ (در دوزخ) معذب کند
٢٥.
البته باز گشت آنها به سوی ماست
٢٦.
آن گاه حسابشان بر ما خواهد بود