عبس
محسن قرائتي · فارسی
١.
چهره درهم کشید و روى برتافت
٢.
از این که مردی نابینا به سراغ او آمد
٣.
و تو چه میدانى؟ شاید او در پى پاکى و پارسایى باشد
٤.
یا پند گیرد و آن پند سودش بخشد
٥.
امّا کسى که خود را بىنیاز مىبیند
٦.
پس تو به او روی مىآورى
٧.
با آن که اگر نخواهد خود را پاک سازد، بر تو چیزى نیست
٨.
و امّا کسى که شتابان نزد تو آمده،
٩.
در حالى که [از خدا] مىترسد،
١٠.
از او به دیگران مىپردازى
١١.
این چنین [برخوردى شایسته] نیست! بىتردید این [قرآن] مایهی پند است
١٢.
پس هر کس بخواهد، آن را یاد کند و از آن پند گیرد
١٣.
در میان صحیفههایى ارجمند،
١٤.
بلندمرتبه و پاکیزه است
١٥.
به دست سفیرانى
١٦.
بزرگوار و نیکوکار
١٧.
مرگ بر این انسان [سرکش] که چه ناسپاس است
١٨.
[مگر خداوند] او را از چه چیز آفریده است؟
١٩.
از نطفهاى [ناچیز] او را آفرید و سامانش بخشید
٢٠.
سپس راه [رشد و کمال] را براى او آسان و فراهم نمود
٢١.
آنگاه او را میراند و در گورش نهاد
٢٢.
پس هر زمان که بخواهد، او را برانگیزد
٢٣.
هرگز! هنوز آنچه را به او فرمان داده، بجا نیاورده است
٢٤.
پس باید انسان به غذاى خود بنگرد
٢٥.
ما آب را آنگونه که باید، [از آسمان] فروریختیم
٢٦.
سپس زمین را به خوبى شکافتیم
٢٧.
و در آن، دانه رویاندیم
٢٨.
و نیز انگور و سبزیجات،
٢٩.
و زیتون و خرما،
٣٠.
و باغهاى پردرخت،
٣١.
و میوه و چراگاه،
٣٢.
براى برخوردارى شما و چهارپایانتان
٣٣.
پس هنگامى که آن صداى هولناک برآید
٣٤.
روزى که انسان از برادرش بگریزد،
٣٥.
و [از] مادر و پدرش،
٣٦.
و [از] همسر و فرزندانش،
٣٧.
در آن روز براى هر یک از آنان گرفتارى است که او را [از دیگران] بازمیدارد
٣٨.
چهرههایى در آن روز درخشانند،
٣٩.
خندان و شادمانند،
٤٠.
و بر چهرههایى در آن روز، غبار [غم] نشسته
٤١.
و تیرگى و سیاهى، چهرهی آنان را پوشانده است
٤٢.
آنان، همان کافران بدکردارند
السورة السابقة
السورة التالية