القيامة
محسن قرائتي · فارسی
١.
به روز قیامت سوگند مىخورم
٢.
و به نفس سرزنشگر سوگند مىخورم
٣.
آیا انسان مىپندارد که هرگز استخوانهاى او را جمع نمىکنیم؟
٤.
چرا! ما تواناییم [خطوط] سر انگشتان او را [بار دیگر] درست کنیم
٥.
ولى انسان مىخواهد راه فسق و فجور را پیش روى خود باز کند
٦.
[پس، از روى تردید] مىپرسد: «روز قیامت چه وقت است؟»
٧.
پس آنگاه که [در آستانهی قیامت] چشمها خیره گردد،
٨.
و ماه تاریک شود،
٩.
و خورشید و ماه جمع شوند،
١٠.
در آن روز انسان خواهد گفت: «راه گریز کجاست؟»
١١.
هرگز! پناهگاهى نیست
١٢.
آن روز قرارگاه فقط به سوى پروردگار توست
١٣.
آن روز انسان به آنچه پیش فرستاده و آنچه به جای گذاشته است، خبر داده مىشود
١٤.
بلکه انسان بر نفس خویش بیناست
١٥.
هر چند [براى توجیه گناهانش] بهانهها بتراشد
١٦.
[اى پیامبر! به هنگام نزول وحى،] زبان خود را به حرکت در نیاور تا نسبت به تلاوت آن شتاب کنى
١٧.
گردآوردن و خواندن آن به عهدهی ماست
١٨.
پس چون آن را خواندیم، قرائت آن را دنبال کن
١٩.
آنگاه بیان آن بر عهده ماست
٢٠.
چنین نیست [که شما مىپندارید قیامتى در کار نیست]، بلکه به این دنیاى زودگذر دلبستهاید
٢١.
و آخرت را رها کردهاید
٢٢.
چهرههایى در آن روز شاداب و با طراوت است
٢٣.
و به [لطف و پاداش] پروردگارشان چشم دوختهاند
٢٤.
و چهرههایى در آن روز گرفته است
٢٥.
زیرا مىدانند مورد عذابى کمرشکن قرار مىگیرند
٢٦.
[انسان مىپندارد دنیاى زودگذر همیشگی است،] هرگز! آنگاه که جان به گلوگاه برسد
٢٧.
و [اطرافیان بیمار] بگویند: «درمانکننده [این بیمار] کیست؟»
٢٨.
و [محتضَر] بداند که هنگام جدایى فرارسیده است
٢٩.
و ساقهای پا به یکدیگر بپیچد [و دیگر حرکتى نکند]
٣٠.
در آن روز، روانه شدن به سوى پروردگار توست
٣١.
او که نه حقّ را تصدیق کرد و نه نماز گزارد
٣٢.
بلکه تکذیب کرد و روى گردانید
٣٣.
و سپس با کبر و غرور به سوى خانوادهاش رفت
٣٤.
[عذاب الهى] براى تو شایستهتر است، شایستهتر
٣٥.
باز هم شایستهتر است، شایستهتر
٣٦.
آیا انسان مىپندارد که به حال خود رها مىشود؟
٣٧.
آیا او قطرهاى از منى نبود که ریخته مىشد؟
٣٨.
سپس خون بستهاى شد و [خداوند] آن را آفرینش داد و [اندامش را] استوار ساخت
٣٩.
و دو جنس زن و مرد را از آن پدید آورد
٤٠.
آیا این [خدای نیرومند] توانا نیست که مردگان را زنده کند؟
السورة السابقة
السورة التالية