٢.او که مرگ و زندگی را آفرید تا شما را بیازماید که کدام یک از شما کار بهترى مىکنید و اوست عزیز و آمرزنده
٣.همان کسى که هفت آسمان را بر فراز یکدیگر آفرید. در آفرینش [خداوند] رحمان هیچ نابسامانى و خللى نمىبینى. بار دیگر دیده باز کن، آیا هیچ شکاف و رخنهاى مىبینى؟
٤.باز، پى در پى چشم خود را برگردان [خواهى دید که] چشم در حالى که خسته و ناتوان است، به سوى تو بازمىگردد [بی آن که نقص و خللى مشاهده کند]
٥.و همانا ما آسمان دنیا را با چراغهایى آراستیم و آن را وسیلهی راندن شیطانها قرار دادیم و براى آنها عذاب فروزان آماده کردیم
٧.هنگامى که [کافران] به دوزخ پرتاب شوند، خروش هولناک و دلخراش آن را مىشنوند، در حالى که جوشش و فوران دارد
٨.نزدیک است [دوزخ] از شدّت خشم، پاره پاره شود. هرگاه گروهى [از دوزخیان] در آن افکنده شوند، نگهبانان دوزخ از آنان میپرسند: «آیا هشداردهندهاى به سراغ شما نیامد؟»
٩.[دوزخیان] میگویند: «چرا! به راستی هشداردهندهای به سراغ ما آمد؛ ولى ما تکذیب کردیم و گفتیم: خداوند چیزى نازل نکرده است و شما فقط در گمراهى بزرگى هستید.»
١٥.اوست که زمین را براى شما رام و آرام ساخت، پس بر شانههاى آن گام نهید و از روزی خدا بخورید. [و بدانید که] برانگیخته شدن فقط به سوى اوست
١٦.آیا خود را از [قهر] کسى که در آسمان است، ایمن مىدانید که شما را در زمین فروبرد، پس ناگاه زمین به لرزه افتد؟
١٧.یا خود را از [قهر] کسى که در آسمان است، ایمن مىدانید که تندبادى از سنگریزه بر شما فروفرستد؟ پس به زودى خواهید دانست که هشدار من چگونه است
١٩.آیا پرندگان را نمىبینند که بر فراز آنان، بالهاى خود را گسترده و [گاه] جمع مىکنند؟ هیچکس جز [خداوند] رحمان آنها را [در آسمان] نگاه نمىدارد. البتّه او به هر چیز بیناست
٢٠.کیست آن کسى که سپاه شماست و شما را در برابر [قهر خداوند] رحمان یارى مىدهد؟ کافران تنها دچار فریبند
٢١.کیست آن که اگر خداوند روزیاش را بازدارد، به شما روزى دهد؟ بلکه آنان در سرکشى و فرار [از حقّ]، لجاجت مىکنند
٢٢.پس آیا کسى که به رو افتاده [و خزیده] راه مىرود، هدایتیافتهتر است؟ یا کسى که ایستاده بر راه راست مىرود؟
٢٣.[ای پیامبر!] بگو: «اوست کسى که شما را پدید آورد و براى شما گوش و چشمها و دلها قرار داد. چه اندک سپاسگزاری مىکنید!»
٢٧.پس چون آن [دوزخ موعود] را نزدیک ببینند، چهرههاى کافران، زشت و گرفته گردد و [فرشتگان به آنها] میگویند: «این است آنچه [در دنیا به مسخره] مىخواستید!»
٢٨.[اى پیامبر!] بگو: «به من خبر دهید، اگر خدا من و کسانى را که با من هستند، نابود کند، یا بر ما رحم نماید، چه کسى کافران را از عذابی دردناک پناه مىدهد؟»
٢٩.بگو: «او [خداى] رحمان است. ما به او ایمان آوردهایم و بر او توکل کردهایم. پس به زودی خواهید دانست، کیست آن که در گمراهى آشکار است.»
٣٠.بگو: «به من خبر دهید اگر آب [مورد استفادهی] شما در زمین فرو رود، کیست که آب روان و گوارا براى شما بیاورد؟»